Wachten op de sneeuw

Beste allemaal!

Zo weer een week verder en je moest eens weten hoe verbaasd ik ben dat ik weer achter de computer zit en ik moet nu heel diep na denken wat er allemaal gebeurd is!

Zo, de verhalen gaan hier rond dat we net de laatste 'warme' week hebben gehad en het vanaf nu kouder zal worden. Klinkt goed! ik kan niet wachten totdat we weer sneeuw hebben!! Alleen het wordt niet zo extreem als de verhalen die ik heb gehoord in Kemmerer. Dus ik heb geen idee of we sneeuw zullen hebben in september maar normaal rond Halloween loopt iedereen rond in een dikke jas. Gelukkig heb ik al die tijd mijn 'winter gear' bewaard van een jaar geleden dus laat het maar komen. Elder Vause aan de andere kant voelt er niet zoveel voor (duh! Arizona) en we moeten maar binnenkort voor wat winter kleding zoeken.

Het werk hier in Green River nog niet al te druk. We hebben nog steeds momenten dat we vrije tijd hebben (soms iets TE veel) en maar mensen proberen te vinden, die naar ons willen luisteren. Ze verstoppen zich goed maar we zullen ze vinden! ;) Maar we hebben hier geweldige pas gedoopte leden. Zo ontmoette ik eentje afgelopen week die enthousiast zat te vertellen hoe hij op zijn werk zijn geloof probeert te delen. Het was fantastisch om te zien hoe opgewekt hij erover was en hij deelde het als het beste wat hem is overkomen.
Hij ziet hoe ik erover nadenk aan de manier hoe ik het met andere mensen deel. Deel ik het op een manier dat ik laat zien dat het het beste is wat ik heb en me overkwam? Want nu voor mij is het op die manier, maar misschien zou ik het ook meer kunnen uiten!
En we willen hier ook meer de leden in betrekken met zendingswerk, om ook hun er hier over enthousiast te krijgen. Een groot project waar we beginnen om de leden beter te leren kennen en ze te laten weten dat we echt om ze geven. 

Verder hebben we ook de reis naar Manila gemaakt (een deel van onze ring) wat toch een uurtje rijden is !!(er is helemaal niets onderweg te zien, gewoon woestijn!) Het is een klein plaatsje wat een kleine populatie heeft net over de Utah grens. Omdat het zo klein is, is iedereen een beetje meer op zichzelf aangewezen en veel meer zelfstandig. (bijna niet afhankelijk van de stad.) Dat bracht ons wat servicegelegenheden zoals helpen met de voorbereidingen voor de winter. En dan zie je het volgende moment je collega met een kettingzaag hout zagen!! (zie foto, en maar even extra aardig tegen hem zijn!).
Maar de mensen hier zijn zo vriendelijk en we konden gewoon bij een familie voor een paar nachten blijven. (want we kunnen het niet veroorloven om voor uren op en neer te rijden). En we vonden daar wat lego wat ons ook voor eventjes vermaakte :) (zie andere foto)

Verder kijk ik giga uit naar de algemene conferentie!!! Helaas krijg ik weer niet de mogelijkheid om er for real heen te gaan omdat het te ver weg is (hopelijk volgende keer)! Maar dat maakt niets uit wat we krijgen nog steeds de boodschap te horen :) Lang leven technologie!! Maar ik weet wanneer we er ons op voorbereiden dat we echt antwoorden kunnen ontvangen op vragen die we hebben of in dingen waar we wat aanmoediging in nodig hebben! En het is gewoon geweldig dat we gelegenheid krijgen om naar onze profeet en apostelen te luisteren die voor weken er over nagedacht hebben voor de inspiratie wat ze met ons moeten delen. Ik kijk ernaar uit.

Dat is het zo een beetje en alles gaat gewoon zijn gang :) succes daar met alles wat jullie doen en voor jullie steun! En vergeet niet dat ik jullie af en toe mis!

Liefs,

Martijn





Terug naar Wyoming

Beste Allemaal,

Zo als eerste maar even uitleggen waar ik terecht ben gekomen: Green River Wyoming! Jep, ik ben weer uit Utah en terug in Wyoming!! Niet dat ik iets tegen Salt Lake City heb, maar omdat ik mijn zending startte in Wyoming heeft het toch een speciaal plaatsje voor me. Ik probeer nog steeds een manier te vinden dat ik naar Kemmerer (mijn eerste area) kan gaan zonder de regels te breken uiteraard ;)

En dan ook mijn nieuwe companion: Elder Vause van Tucson, Arizona. Hij is voor 3 maanden op zending en hij is geweldig! Ik ben eigenlijk erg onder de indruk hoeveel hij weet voor iemand die niet al te lang op zending is. Maar alles gaat goed hier.

Zo het gebied waar we verantwoordelijk voor zijn is weer een hele ring. Gelukkig delen we het met sister zendelingen dus we hebben een halve ring. Maar we hebben toch een groot gebied omdat we helemaal naar de Utah grens gaan omdat daar 2 kleine stadjes zijn (McKinnon en Manila).
Dus ook het address waar ik nu leef is anders en om het via the mission office te doen is niet snel en waarschijnlijk krijg ik het pas een paar weken later, dus daarom is hier mijn huidige address:

xxxxx
Green River, WY, xxx  (na te vragen bij mijn ouders)

We leven met leden. Het is een ouder koppel, maar ze zijn fantastisch en zorgen enorm goed voor ons!

Dat zijn de grote veranderingen die hebben plaatsgevonden. Alleen alles is nieuw en ik probeer nog steeds te mensen te leren kennen. Dus ik vertel daar volgende week over.

Ik hou van jullie en succes met alles!

Martijn

Ps, de foto met elder Vause, we keken recht in de zon dus daarom lachen we een beetje raar ;P



Overgeplaatst

Beste Allemaal!

Er is niet al te veel gebeurd deze week. Maar eerst even vertellen over transfers.
We hadden deze ochtend een telefoontje over overplaatsingen/transfers. Na een beetje stress over het onverwachte, wat er zal gebeuren, werden we uit ons lijden verlost en ze waren redelijk recht door zee: ''Scherf leaving and Samuelson is staying'' Dat was een beetje onverwacht dat dat gebeurde. Het meest logische was dat ik zou blijven, omdat Elder Samuelson hier al voor een tijdje was en door de week al afscheid was aan het nemen van leden en onderzoekers waar hij mee gewerkt heeft. Maar nu blijken de rollen zijn omgedraaid en ik ben degene die het gebied zal verlaten! 
Het voelt een beetje raar om hier alles te moeten verlaten. Ergens voelt het alsof ik het moet gaan compenseren omdat ik voor zolang in 1 gebied heb gezeten, en dat ik nu even door wat gebieden moet gaan :P Het zal allemaal wel uitwerken en de Heer heeft iets anders voor me in petto, wat dat mag zijn.
Alleen we hadden een aantal afspraken gezet voor vanavond dus er is niet heel veel tijd om afscheid te nemen van mensen. Nou maakt het eigenlijk niet veel uit omdat ik niet teveel mensen heb kunnen leren kennen in de afgelopen 6 weken. Maar ik zal wel een aantal missen. Dus volgende week kan ik je vertellen waar ik beland ben en wie deze keer mijn nieuwe collega zal zijn.

Dit is even leuk om te vertellen. In de afgelopen week hadden we dinner bij leden waarvan de man in Nederland heeft gediend (15 jaar geleden), dus hij wou en zou die Nederlandse zendeling voeren. En dat heeft hij gedaan; wat hij had gemaakt? Stamppot met boerenkool!!!! :D Dat was echt geweldig om dat te proeven!! en als nagerecht was hij erin geslaagd om drop te vinden. Iedereen zat er raar naar te kijken en toen ze het in hun mond hadden te bedenken of het wel lekker was. (ik heb daar geweldige gezichtsuitdrukkingen gezien aan die tafel, helaas geen camera bij me.) Maar ik heb volop ervan genoten en dat was een heerlijke verrassing :)

Hopelijk kan ik jullie volgende week meer op de hoogte brengen wat er allemaal veranderd is.
En de foto’s? Gewoon genomen omdat we verveeld waren en een interessante boom tegen kwamen en toevallig mijn fototoestel bij me had :)

Succes met alles!

Liefs,

Martijn



Houden van de schriften

Beste Allemaal,

Het gaat allemaal zijn gang en om heel eerlijk te zijn is er niet heel veel gebeurd deze week.

We hadden ringconferentie hier afgelopen weekend en het was raar maar 1 van die sessies was gecombineerd met andere ringen en werden we toegesproken door een aantal apostelen (Elder Hales and Elder Oaks). Krijg niet meteen het idee dat ze naar ons toe kwamen. Alleen een aantal ringen mochten naar het conference center gaan en de rest kreeg het te zien via een satelliet uitzending. Maar dat was interessant want over een maand hebben we algemene conferentie en dan gaan we ze nog een keer te horen krijgen.

We werken ook met een minder actief lid. Ze is een geweldig persoon en haar naam is sister Suprise (Ik vergat haar eerste naam). Toen ik haar voor het eerst ontmoette gingen er zoveel grappen door mijn hoofd heen die ik kon maken, maar mijn tweede gedachte was dat ze die waarschijnlijk allemaal al gehoord had dus ik hield ze maar voor me. Maar na weken met haar te werken begint ze geweldige vooruitgang te maken. Ze komt niet naar de kerk op zondag en we proberen haar met alle liefde erheen te krijgen, tot nu toe heeft ze het nog niet gedaan maar het komt nog wel. Maar ze begon afgelopen week met het lezen van het Boek van Mormon, en het effect van dat is groter dan je denkt. Ze vertelt nu elke keer wanneer we daar stoppen enthousiast waar ze nu is in de Boek van Mormon en wat er gebeurd is. En laatst heeft ze haar koffie opgegeven en is ze vastberaden om door te gaan met de vooruitgang. Ze komt nu nog niet naar de kerk maar ze gaat het zeker halen als ze doorgaat. 
De Boek van Mormon heeft groot effect op het leven van iedereen die het leest en ik ben er schuldig aan dat ik dat onderschat. Maar ook voor mij maakt het een verschil, om elke morgen een 2 uur aan de schriften te kunnen besteden is geweldig en ik begin van ze te houden.

Sorry het is kort voor deze week en volgende week zijn er weer transfers en we zullen zien wat er gebeurd,

Liefs,


Martijn

Wonderen gebeuren echt

Beste Allemaal,

Alles gaat lekker zijn gangetje hier op de hoogte van 5000 feet.

Wonders gebeuren echt! En ik heb geleerd dat wonderen meestal gewoon hele kleine dingen zijn maar ze betekenen zoveel voor me. Ik heb de afgelopen tijd gehoord dat we voor wonders kunnen plannen. Ik dacht van: ''Nee, dat kan niet. Ze moeten maar gewoon gebeuren'' Nja, er is maar 1 manier om erachter te komen, het maar uitproberen. Zo hadden we afgelopen week voor eentje gepland in de avond, ik dacht dat we het tussen 6 en 7 te plannen. Die dag toen het 6 uur was..... niets! Dan is het: wat nu? Dus we reden maar een beetje rond in afwachting wat er ging gebeuren. Na enkele tientallen minuten gebeurde er niets en ik zag het als een verspilling van tijd en dus dat we maar wat mensen moesten bezoeken en gewoon onze oude planning op te pakken en gewoon maar doorgaan; dan maar geen wonder. we probeerden mensen te bezoeken en degenen die we uitzochten, bleken allemaal niet thuis te zijn.
We stopten uiteindelijk bij een inactieve persoon en spraken kort met haar, maar ze had geen tijd. Dus we liepen weg vandaar; komt er een auto aangereden en stopte voor ons. Het was haar zoon en een vriend in de wagen en we begonnen met hun te praten. Het gesprek ging snel over religie en het bleek dat de vriend niet een lid was en behoorlijk geïnteresseerd. Ik keek snel op een klok toen de conversatie begon en het gebeurde allemaal in de tijd dat we het hadden gepland, het was voordat het 7 uur was. We stonden voor een dikke 45 minuten hem wat meer over ongeloof te vertellen. Het bleek dat hij in niet ons gebied leefde en hij wilde niet gewoon zijn address achter laten voor andere zendingen, maar wanneer hij in de buurt was zou hij ons een phone call geven.
Dit wonder was misschien niet het grootste was me is overkomen, of dat we iemand vonden die 'golden' is en meteen met ons wilde ontmoeten en met open armen ons geloof omarmde. Maar dit betekende wel veel voor me, gewoon het feit dat Hemelse Vader mij en ons allemaal hoort en wonderen op onze weg plaatst als we maar ervoor kijken (ook de kleine dingen).
We hebben het eigenlijk 2 keer gedaan deze week en ook de 2 keer gebeurde iets vergelijkbaar in de tijd dat we er voor hadden gepland.

Verder heb ik een behoorlijk Nederlandse week gehad, klinkt raar maar waar. We kwamen een lek tegen in Utah en er kwam een redelijke grote hoeveelheid water uit! Natuurlijk sprong mijn heldhaftige Nederlandse kant naar boven en ik stopte mijn vinger in het lek om Utah te redden! (zie foto) Helaas kwam er geen help van andere mensen om het lek te dichten en ik heb mijn vinger weer eruit moeten halen... Ik hoopte om wat geschiedenis te schrijven op mijn zending maar het is er niet van gekomen, niet met deze actie :P

Maar daarnaast hadden we weer een project om door iemand huis heen te gaan en een hele berg rommel weg te gooien. Ik kwam dit tegen (zie foto): KLOMPEN!! Ik uiteraard vragen of ik ze mocht hebben en tot alle gekte pasten ze me ook nog! Dus ergens moet ik er iets mee doen, gewoon er een dag op lopen of zo. Maar ik vind nu andere manieren hoe ik me als een echte Nederlander kan uiten :) Gewoon grappige dingen gebeuren hier.

Succes daar allemaal met alles waar jullie mee bezig zijn!
 Liefs,

Martijn