Nieuwe collega

15 december 2014


Beste allemaal,

Zo, weer een week in Wyoming voorbij en de spits is afgebeten voor deze transfer. En dan ook mijn nieuwe collega: Elder Broadent from Mt Laurel, New Jersey. Hij is al voor een tijd op zijn zending, eigenlijk is hij een transfers (dat is 6 weken, dus van ongeveer september 2013) later dan ik in het zendingsveld gekomen, dus we hebben nu twee redelijk ervaren zendelingen samen. En om eerlijk te zijn, dat was best wel even wennen. Ik heb een redelijk aantal maanden met zendelingen besteed die rond hun 6 maanden (of jonger) waren. Maar nu voelt dat het enige waaraan we moeten werken is op elkaar ingespeeld te raken. En onze ervaringen zijn verschillend dus we kunnen elkaar aanvullen.
Ook kunnen we goed met elkaar overweg, als in het zendingswerk en ook op een persoonlijk level :)
Maar ik moet toegeven dat ik in het begin geĆÆntimideerd door hem werd. Hij gedraagt zich als iemand in het leger. Hij loop altijd recht, spreekt altijd met twee woorden en aan het einde van elk gebed roept (bijna schreeuwt) hij  'AMEN!'. En hij kijkt bijna altijd serieus (behalve op foto's) Dus de eerste dag had ik geen idee wat ik tegen hem moest zeggen en het was meestal stil. Maar daarna hebben we het ijs gebroken en hebben we in heeel wat dingen hetzelfde intrest :D Dus dat gaat goed!

Verder tijdens transfers heb ik veel bekende gezichten gezien en ook elder Freebairn! :D Het bleek dat hij nu aan het trainen is en uiteraard moesten we een foto ervan maken. Dus hier staan trainers op een rijtje met diegenen aan hun linkerhand, die ze getraind hebben (van links naar rechts: Elder Matheson, ikke, Elder Freebairn en Elder Miller).

Verder kijken we uit naar kerstmis. Ik hou van deze feestdag! En we hebben een aantal leden die ons uitnodigden om even langs te komen. En waarschijnlijk zal er ook eten zijn wanneer we langs komen... dus misschien moet ik maar beginnen met vasten of zo. Maar mensen zorgen erg goed voor ons en we komen niets te kort. En we hebben ook een foto met de Kerstman (zie andere foto)

Dat is het zo’n een beetje! Succes met alles wat jullie doen en tot volgende week!

Martijn




Christus het grootste geschenk.

8 december 2014 


Beste Allemaal,

Nou maar gelijk met de deur in huis komen. We kregen net te horen van onze zone leaders wat er gaat gebeuren voor transfers. They didnt beat aroud the bush. Ik blijf voor de komende transfers maar helaas kregen we te horen dat Elder Vause wordt overgeplaatst.... Helaas maar waar.... We zijn het er niet mee eens, maar er is niet heel wat je eraan kan doen. Dus ik ga weer een nieuwe collega krijgen en ik heb op het moment geen idee wie het is, maar ik krijg hem morgen en kan jullie volgen week er meer over vertellen. Maar vandaag gaan we waarschijnlijk wat mensen bezoeken om gedag tegen ze te zeggen en verder gaat de gehele dag gebruikt worden om in te pakken. Het wordt een rare dag.

We hadden ook afgelopen week iemand die ons een tour gaf in het gebied van Manila. Het is zo prachtig hier en het is gewoon een ander soort van prachtig dan ik gewend ben in Nederland en ik zou dit daar niet kunnen vinden. Maar uiteraard zijn er foto's ervan gemaakt en hier zijn er een paar.

Hier is iedereen nu met kerstmis bezig. Met alle voorbereiding enzo. Dat geeft ons dan de mogelijkheid om over kerst te praten. Nu is kerstmis altijd mijn favoriete feestdag geweest maar op zending is het extra speciaal. Mensen zijn nu wat meer open en zoeken om gewoon goed te doen. De extra mile te gaan en proberen zich voor te nemen om beter te zijn. Iedereen is gewoon een beetje meer geestelijk ingesteld tijdens kerst wat geweldig is. Dat is de kerst geest/gevoel! Verder heeft de kerk een geweldige kerst video 'He is the Gift'. Het is fantastisch en ik raad iedereen aan om het te bekijken op http://www.mormon.org/christmas .
Het help ons meer te focussen op waarom we eigenlijk kerstmis vieren. Verlichting en kerstbomen zijn geweldig en ik hou van de sfeer die ze met zich mee brengen. Maar we vieren het om de geboorte van Jezus Christus te herinneren. Hij is het grootste geschenk dat ooit gegeven is en wij kunnen hem ontvangen. Op de site die ik zojuist gegeven heb wordt omschreven hoe we hem kunnen ontvangen en ook de persoonlijke ervaring van mensen wat een groot verschil in hun leven gemaakt heeft.
En het fantastische van dit allemaal is dat we het kunnen delen met iedereen! En met het internet zijn zo veel verschillende manieren dat we het kunnen delen met onze geliefde vrienden en familie om ons heen. Gebruik het dan ook. En het voelt geweldig omdat te doen :)

Ik hou van jullie en succes met alles.

Liefs,

Martijn




Thanksgiving

1 december 2014

Beste allemaal!

Weer een week voorbij, het blijft maar doorgaan en de tijd is altijd in mijn nadeel. Maar ja, er is niet veel dat je eraan kan doen.

Zo, ik heb eigenlijk een erg interessante week gehad omdat we hier thanksgiving hadden. Als in iedereen kookt te veel eten!! Zo we hadden alleen voor 1 etensafspraak gepland dat was in de middag bij een van onze bisschoppen. Dat was de originele planning. Toen kregen we opeens een berichtje dat 1 van onze onderzoekers ons wilde laten over komen omdat ze teveel eten over had. Nu moet je weten dat echt bijna iedereen hier in Green River weg gaat tijdens deze feestdag en elke mogelijkheid dat we bij iemand kunnen langskomen is met open armen ontvangen. En daarbij nog het feit dat het ook nog eens 1 van onderzoekers was maakte deze kans bijna te mooi om waar te zijn.
Dus wij komen daar aan rond twaalf uur en in gedachten berekende ik dat we in 2 uurtjes weer aan een eettafel zouden zitten. Maar we zijn Elders en we hebben altijd honger en kunnen in tijden van moeilijkheden altijd wat extra eten (elders hebben hollow legs zoals ik het heb gehoord). Helaas wist de onderzoekster de hoeveelheid die ze gekookt had en hield een scherp oog op ons en de porties die we op ons bord hadden. Door dat had ik helaas wat meer moeten eten dan ik ingeschat had... maar met genoeg leegte in mijn maag verlieten we haar huis op weg naar onze afspraak.
Toen we daar aankwamen was alles al klaar konden we gelijk eten. Alleen de vrouw des huizes had 2 hongerige jonge elders verwacht en hield zich niet terug met de bergen aan kalkoen en meer, die oprezen voor onze neus.
Maar het werkte allemaal uit op het einde en met een goed gevulde maag hebben we de hele dag doorgebracht. 
helaas ben ik vergeten om er een foto ervan te maken....

Verder zijn mensen hier druk bezig met kerstversiering en ik moet je een paar foto's laten zien hoe het eruit ziet. Misschien gaan sommige mensen een stapje te ver in (en ik wil eigenlijk niet weten wat hun energierekening zal zijn). 
En de kerstgeest begint hier te komen. Zeker nadat we een 15 feet hoge kerstboom hebben versierd. Dat ding was gigantisch maar het is fijn omdat te doen; feest dagen zijn altijd een beetje raar omdat je het normaal deelt met familie en dat zijn de momenten dat ik wat meer aan huis denk. Maar alles blijft gewoon doorgaan ;)

Succes daar met alles en ik hou van jullie,

Martijn



Ongelukje en dankbaarheid

24 november 2014


Beste allemaal,

Het was een interessante week... er is niet veel gebeurd, maar aan de andere kant een aantal dingen gebeurd. En niet dat ze allemaal even leuk zijn.

Zoals we in een auto ongelukje zijn terecht gekomen. Voordat iemand een hartaanval krijgt, het is niets ernstigs of groot en niemand is gewond geraakt. We waren aan het wachten voor een stoplicht en toen opeens reed iemand ons in de rug... Zo we gingen aan de kant en hebben met haar gepraat, we kregen haar informatie en we was aardig en zo. Maar de hele drama kwam na de gebeurtenis... we raakten onze gehele dag kwijt! We moesten zoveel telefoontjes maken naar verschillende personen, we hebben papieren moet invullen, online report geven aan de kerk, naar verschillende plaatsen moeten gaan om te zien hoeveel de schade kostte, en ik kan voor tijden zo doorgaan.... wat gebeurde in een paar seconden had effect over onze gehele dag en we hebben nauwelijks zendingswerk kunnen doen. Het was een verspilling van de tijd!
Maar goed, het moest zo gaan en we zijn geheel gezond en dat is iets om dankbaar voor te zijn :)

Over dankbaarheid te spreken, we hebben hier thanksgiving in de komende week. Zo we proberen mensen te laten focussen op de dingen waarvoor ze dankbaar zijn. En dat vraag voor wat zelfreflectie. En die uitnodiging is voor iedereen. We zullen zoveel meer zegeningen zien wanneer we focussen op die dingen. En ik heb zelfs positieve dingen kunnen vinden en mijn moeilijkste tijden. De Heer is altijd met ons bezig, maar soms zijn we so gefocust op onze problemen dat we Hem uit het oog verliezen. Dus ik ga me daar mee bezig houden deze week. En eigenlijk zouden we dat altijd moeten doen en niet alleen maar in de week van thanksgiving.

Verder het weer is hierzo redelijk. Alles warmt weer op en eigenlijk alle sneeuw is weg... (helaas). En het ziet er naar uit dat het voorlopig eventjes niet onder het vriespunt komt. Maar afgelopen week liet een lid ons dit gedichtje zien dat geniaal is en ook nog totaal waar! En ik wilde dit met jullie delen:

It's winter in Wyoming
And the gentle breeze blow
Seventy mile an hour
And twenty five below
Oh, how I love Wyoming
When the snow is up to your butt
You take a breath of winter
And your nose gets frozen shut
Yes, the weather here is wonderful
So I guess I'll hang around
I could never leave Wyoming
'cuz I'm frozen to the ground

Het is zo waar. Misschien is het weer niet helemaal aantrekkelijk. Ik hou van Wyoming. Ze hebben hier uitzonderlijke mensen en het is fantastisch om met ze te werken.

Succes met alles!

Martijn

Ps, de laatste foto is van de hond die leden hebben. We martelen hem zo nu en dan zoals ons lunch recht voor zijn neus eten waar hij niet kan komen :P we zijn gemeen tegen hem :p


Bevroren oren

17 november 2014


Beste allemaal,

De koude dagen zijn begonnen. En neem het niet te licht want het is echt koud! Ik onderschatte dat en we moesten snel iets weg brengen wat een paar huizen verder was. Dus ik deed alleen een jas aan (het is een goede dikke jas) en we liepen er heen. De wind waaide hard en maakte de temperatuur alleen maar ellendiger... dus we waren alleen maar 5 minuten buiten en mijn oren vroren ervan af en het voelde als 1 blok pijn. Voor ik weer binnen was waren ze gevoelloos. Dus ik heb ervan geleerd en draag nu altijd een muts wanneer ik naar buiten ga! 
En ik wil niemand ermee ongerust maken, maar ik wil wel laten weten hoe het ervoor staat en dit is het beste dat ik kan omschrijven. Ik krijg steeds meer respect voor de pioneers die hier door Wyoming zijn gegaan. Zover ik weet hadden ze geen handschoenen of mutsen en waarschijnlijk ook geen dikke jassen. Om dagen lang door dit weer heen te gaan is moeilijk te geloven waar ze doorheen gingen, zonder een goede winter gear te dragen. Ze hebben echt grote offeringen gemaakt! Het komt voor me nu zoveel meer tot leven.

Zo dat gebeurde in de begin van de week en de rest werd niet veel beter. Ik heb maar op een geven moment een foto gemaakt van de thermometer in de auto als bewijsmateriaal (zie foto). Ik heb geen idee wat 4 graden Fahrenheit in Celsius is. Ik weet alleen dat het koud is. Maar gelukkig zijn Elder Vause en ik er totaal klaar voor (zie andere foto). We zijn stevig ingepakt en blijven goed warm! :)
Met kou komt sneeuw en ijs... en Elder Vause doet het goed met in dit weer te rijden. Geen ongelukken gebeurd (helaas wel om ons heen gezien). Om van plaats naar plaats te gaan neemt gewoon wat meer tijd om er veilig aan te komen.

Verder in zendingswerk hebben we wat potentie. We hebben mogelijke nieuwe onderzoekers. Eigenlijk hadden we alleen een telefoonnummer, een adres en een naam. Voor een bepaalde reden heb ik geen voorkeur om een random iemand te bellen. Ik moet een gezicht zien om een normale conversatie te hebben. Maar we voelden dat we ze eerst moesten bellen in plaats op hun deur te kloppen. Dus we hebben dat met tegenzin gegaan, want het is zoveel makkelijker om 'nee' te zeggen en ze kunnen makkelijker het gesprek beĆ«indigen. Dus wij ze bellen, zij nemen op en wij introduceren ons en vragen of ze met ons willen ontmoeten. En tot mijn stomme verbazing zeiden ze 'ja'. Ik dacht in mijn hoofd: Het kan toch niet ZO makkelijk zijn?! maar het zag ernaar uit dat dit het geval is. Super blij ermee en 1 van ze zullen we ontmoeten deze week en de andere was out off state en zal terug komen in 2 weken. We zullen zien. 

Verder zijn we ook service gaan doen afgelopen weekend. En het was anders dat we verwachtten... Zo wij hadden geen idee wat er zou gebeuren. We kregen een telefoontje van de sisters waarmee we de area delen en ze vertelden dat er een service project zou zijn in de recycle center waarbij de hele stad in betrokken zou zijn. Dus uiteraard gingen we daar heen. Ze deden daar een project om iedereen meer milieubewust te maken. Nja, maar om recht door zee te zijn: ik eindigde in een recycle costume XD Gelukkig deelden we de last onder de zendelingen en iedereen kreeg zijn beurt, maar er was een moment dat ik geen zelfrespect voelde. Het was ergens wel grappig en zie hier mijn foto :P en je moet er maar om lachen. Dus tot zover het betrokken zijn in de gemeenschap ;)

Ik kan niet geloven dat ik alweer halverwege de transfer ben. Tijd gaat veeeeeel te snel. Succes met alles en veel geluk met wat jullie bezig houdt!

Liefs,

Martijn