Nieuwe collega

15 december 2014


Beste allemaal,

Zo, weer een week in Wyoming voorbij en de spits is afgebeten voor deze transfer. En dan ook mijn nieuwe collega: Elder Broadent from Mt Laurel, New Jersey. Hij is al voor een tijd op zijn zending, eigenlijk is hij een transfers (dat is 6 weken, dus van ongeveer september 2013) later dan ik in het zendingsveld gekomen, dus we hebben nu twee redelijk ervaren zendelingen samen. En om eerlijk te zijn, dat was best wel even wennen. Ik heb een redelijk aantal maanden met zendelingen besteed die rond hun 6 maanden (of jonger) waren. Maar nu voelt dat het enige waaraan we moeten werken is op elkaar ingespeeld te raken. En onze ervaringen zijn verschillend dus we kunnen elkaar aanvullen.
Ook kunnen we goed met elkaar overweg, als in het zendingswerk en ook op een persoonlijk level :)
Maar ik moet toegeven dat ik in het begin geïntimideerd door hem werd. Hij gedraagt zich als iemand in het leger. Hij loop altijd recht, spreekt altijd met twee woorden en aan het einde van elk gebed roept (bijna schreeuwt) hij  'AMEN!'. En hij kijkt bijna altijd serieus (behalve op foto's) Dus de eerste dag had ik geen idee wat ik tegen hem moest zeggen en het was meestal stil. Maar daarna hebben we het ijs gebroken en hebben we in heeel wat dingen hetzelfde intrest :D Dus dat gaat goed!

Verder tijdens transfers heb ik veel bekende gezichten gezien en ook elder Freebairn! :D Het bleek dat hij nu aan het trainen is en uiteraard moesten we een foto ervan maken. Dus hier staan trainers op een rijtje met diegenen aan hun linkerhand, die ze getraind hebben (van links naar rechts: Elder Matheson, ikke, Elder Freebairn en Elder Miller).

Verder kijken we uit naar kerstmis. Ik hou van deze feestdag! En we hebben een aantal leden die ons uitnodigden om even langs te komen. En waarschijnlijk zal er ook eten zijn wanneer we langs komen... dus misschien moet ik maar beginnen met vasten of zo. Maar mensen zorgen erg goed voor ons en we komen niets te kort. En we hebben ook een foto met de Kerstman (zie andere foto)

Dat is het zo’n een beetje! Succes met alles wat jullie doen en tot volgende week!

Martijn




Christus het grootste geschenk.

8 december 2014 


Beste Allemaal,

Nou maar gelijk met de deur in huis komen. We kregen net te horen van onze zone leaders wat er gaat gebeuren voor transfers. They didnt beat aroud the bush. Ik blijf voor de komende transfers maar helaas kregen we te horen dat Elder Vause wordt overgeplaatst.... Helaas maar waar.... We zijn het er niet mee eens, maar er is niet heel wat je eraan kan doen. Dus ik ga weer een nieuwe collega krijgen en ik heb op het moment geen idee wie het is, maar ik krijg hem morgen en kan jullie volgen week er meer over vertellen. Maar vandaag gaan we waarschijnlijk wat mensen bezoeken om gedag tegen ze te zeggen en verder gaat de gehele dag gebruikt worden om in te pakken. Het wordt een rare dag.

We hadden ook afgelopen week iemand die ons een tour gaf in het gebied van Manila. Het is zo prachtig hier en het is gewoon een ander soort van prachtig dan ik gewend ben in Nederland en ik zou dit daar niet kunnen vinden. Maar uiteraard zijn er foto's ervan gemaakt en hier zijn er een paar.

Hier is iedereen nu met kerstmis bezig. Met alle voorbereiding enzo. Dat geeft ons dan de mogelijkheid om over kerst te praten. Nu is kerstmis altijd mijn favoriete feestdag geweest maar op zending is het extra speciaal. Mensen zijn nu wat meer open en zoeken om gewoon goed te doen. De extra mile te gaan en proberen zich voor te nemen om beter te zijn. Iedereen is gewoon een beetje meer geestelijk ingesteld tijdens kerst wat geweldig is. Dat is de kerst geest/gevoel! Verder heeft de kerk een geweldige kerst video 'He is the Gift'. Het is fantastisch en ik raad iedereen aan om het te bekijken op http://www.mormon.org/christmas .
Het help ons meer te focussen op waarom we eigenlijk kerstmis vieren. Verlichting en kerstbomen zijn geweldig en ik hou van de sfeer die ze met zich mee brengen. Maar we vieren het om de geboorte van Jezus Christus te herinneren. Hij is het grootste geschenk dat ooit gegeven is en wij kunnen hem ontvangen. Op de site die ik zojuist gegeven heb wordt omschreven hoe we hem kunnen ontvangen en ook de persoonlijke ervaring van mensen wat een groot verschil in hun leven gemaakt heeft.
En het fantastische van dit allemaal is dat we het kunnen delen met iedereen! En met het internet zijn zo veel verschillende manieren dat we het kunnen delen met onze geliefde vrienden en familie om ons heen. Gebruik het dan ook. En het voelt geweldig omdat te doen :)

Ik hou van jullie en succes met alles.

Liefs,

Martijn




Thanksgiving

1 december 2014

Beste allemaal!

Weer een week voorbij, het blijft maar doorgaan en de tijd is altijd in mijn nadeel. Maar ja, er is niet veel dat je eraan kan doen.

Zo, ik heb eigenlijk een erg interessante week gehad omdat we hier thanksgiving hadden. Als in iedereen kookt te veel eten!! Zo we hadden alleen voor 1 etensafspraak gepland dat was in de middag bij een van onze bisschoppen. Dat was de originele planning. Toen kregen we opeens een berichtje dat 1 van onze onderzoekers ons wilde laten over komen omdat ze teveel eten over had. Nu moet je weten dat echt bijna iedereen hier in Green River weg gaat tijdens deze feestdag en elke mogelijkheid dat we bij iemand kunnen langskomen is met open armen ontvangen. En daarbij nog het feit dat het ook nog eens 1 van onderzoekers was maakte deze kans bijna te mooi om waar te zijn.
Dus wij komen daar aan rond twaalf uur en in gedachten berekende ik dat we in 2 uurtjes weer aan een eettafel zouden zitten. Maar we zijn Elders en we hebben altijd honger en kunnen in tijden van moeilijkheden altijd wat extra eten (elders hebben hollow legs zoals ik het heb gehoord). Helaas wist de onderzoekster de hoeveelheid die ze gekookt had en hield een scherp oog op ons en de porties die we op ons bord hadden. Door dat had ik helaas wat meer moeten eten dan ik ingeschat had... maar met genoeg leegte in mijn maag verlieten we haar huis op weg naar onze afspraak.
Toen we daar aankwamen was alles al klaar konden we gelijk eten. Alleen de vrouw des huizes had 2 hongerige jonge elders verwacht en hield zich niet terug met de bergen aan kalkoen en meer, die oprezen voor onze neus.
Maar het werkte allemaal uit op het einde en met een goed gevulde maag hebben we de hele dag doorgebracht. 
helaas ben ik vergeten om er een foto ervan te maken....

Verder zijn mensen hier druk bezig met kerstversiering en ik moet je een paar foto's laten zien hoe het eruit ziet. Misschien gaan sommige mensen een stapje te ver in (en ik wil eigenlijk niet weten wat hun energierekening zal zijn). 
En de kerstgeest begint hier te komen. Zeker nadat we een 15 feet hoge kerstboom hebben versierd. Dat ding was gigantisch maar het is fijn omdat te doen; feest dagen zijn altijd een beetje raar omdat je het normaal deelt met familie en dat zijn de momenten dat ik wat meer aan huis denk. Maar alles blijft gewoon doorgaan ;)

Succes daar met alles en ik hou van jullie,

Martijn



Ongelukje en dankbaarheid

24 november 2014


Beste allemaal,

Het was een interessante week... er is niet veel gebeurd, maar aan de andere kant een aantal dingen gebeurd. En niet dat ze allemaal even leuk zijn.

Zoals we in een auto ongelukje zijn terecht gekomen. Voordat iemand een hartaanval krijgt, het is niets ernstigs of groot en niemand is gewond geraakt. We waren aan het wachten voor een stoplicht en toen opeens reed iemand ons in de rug... Zo we gingen aan de kant en hebben met haar gepraat, we kregen haar informatie en we was aardig en zo. Maar de hele drama kwam na de gebeurtenis... we raakten onze gehele dag kwijt! We moesten zoveel telefoontjes maken naar verschillende personen, we hebben papieren moet invullen, online report geven aan de kerk, naar verschillende plaatsen moeten gaan om te zien hoeveel de schade kostte, en ik kan voor tijden zo doorgaan.... wat gebeurde in een paar seconden had effect over onze gehele dag en we hebben nauwelijks zendingswerk kunnen doen. Het was een verspilling van de tijd!
Maar goed, het moest zo gaan en we zijn geheel gezond en dat is iets om dankbaar voor te zijn :)

Over dankbaarheid te spreken, we hebben hier thanksgiving in de komende week. Zo we proberen mensen te laten focussen op de dingen waarvoor ze dankbaar zijn. En dat vraag voor wat zelfreflectie. En die uitnodiging is voor iedereen. We zullen zoveel meer zegeningen zien wanneer we focussen op die dingen. En ik heb zelfs positieve dingen kunnen vinden en mijn moeilijkste tijden. De Heer is altijd met ons bezig, maar soms zijn we so gefocust op onze problemen dat we Hem uit het oog verliezen. Dus ik ga me daar mee bezig houden deze week. En eigenlijk zouden we dat altijd moeten doen en niet alleen maar in de week van thanksgiving.

Verder het weer is hierzo redelijk. Alles warmt weer op en eigenlijk alle sneeuw is weg... (helaas). En het ziet er naar uit dat het voorlopig eventjes niet onder het vriespunt komt. Maar afgelopen week liet een lid ons dit gedichtje zien dat geniaal is en ook nog totaal waar! En ik wilde dit met jullie delen:

It's winter in Wyoming
And the gentle breeze blow
Seventy mile an hour
And twenty five below
Oh, how I love Wyoming
When the snow is up to your butt
You take a breath of winter
And your nose gets frozen shut
Yes, the weather here is wonderful
So I guess I'll hang around
I could never leave Wyoming
'cuz I'm frozen to the ground

Het is zo waar. Misschien is het weer niet helemaal aantrekkelijk. Ik hou van Wyoming. Ze hebben hier uitzonderlijke mensen en het is fantastisch om met ze te werken.

Succes met alles!

Martijn

Ps, de laatste foto is van de hond die leden hebben. We martelen hem zo nu en dan zoals ons lunch recht voor zijn neus eten waar hij niet kan komen :P we zijn gemeen tegen hem :p


Bevroren oren

17 november 2014


Beste allemaal,

De koude dagen zijn begonnen. En neem het niet te licht want het is echt koud! Ik onderschatte dat en we moesten snel iets weg brengen wat een paar huizen verder was. Dus ik deed alleen een jas aan (het is een goede dikke jas) en we liepen er heen. De wind waaide hard en maakte de temperatuur alleen maar ellendiger... dus we waren alleen maar 5 minuten buiten en mijn oren vroren ervan af en het voelde als 1 blok pijn. Voor ik weer binnen was waren ze gevoelloos. Dus ik heb ervan geleerd en draag nu altijd een muts wanneer ik naar buiten ga! 
En ik wil niemand ermee ongerust maken, maar ik wil wel laten weten hoe het ervoor staat en dit is het beste dat ik kan omschrijven. Ik krijg steeds meer respect voor de pioneers die hier door Wyoming zijn gegaan. Zover ik weet hadden ze geen handschoenen of mutsen en waarschijnlijk ook geen dikke jassen. Om dagen lang door dit weer heen te gaan is moeilijk te geloven waar ze doorheen gingen, zonder een goede winter gear te dragen. Ze hebben echt grote offeringen gemaakt! Het komt voor me nu zoveel meer tot leven.

Zo dat gebeurde in de begin van de week en de rest werd niet veel beter. Ik heb maar op een geven moment een foto gemaakt van de thermometer in de auto als bewijsmateriaal (zie foto). Ik heb geen idee wat 4 graden Fahrenheit in Celsius is. Ik weet alleen dat het koud is. Maar gelukkig zijn Elder Vause en ik er totaal klaar voor (zie andere foto). We zijn stevig ingepakt en blijven goed warm! :)
Met kou komt sneeuw en ijs... en Elder Vause doet het goed met in dit weer te rijden. Geen ongelukken gebeurd (helaas wel om ons heen gezien). Om van plaats naar plaats te gaan neemt gewoon wat meer tijd om er veilig aan te komen.

Verder in zendingswerk hebben we wat potentie. We hebben mogelijke nieuwe onderzoekers. Eigenlijk hadden we alleen een telefoonnummer, een adres en een naam. Voor een bepaalde reden heb ik geen voorkeur om een random iemand te bellen. Ik moet een gezicht zien om een normale conversatie te hebben. Maar we voelden dat we ze eerst moesten bellen in plaats op hun deur te kloppen. Dus we hebben dat met tegenzin gegaan, want het is zoveel makkelijker om 'nee' te zeggen en ze kunnen makkelijker het gesprek beëindigen. Dus wij ze bellen, zij nemen op en wij introduceren ons en vragen of ze met ons willen ontmoeten. En tot mijn stomme verbazing zeiden ze 'ja'. Ik dacht in mijn hoofd: Het kan toch niet ZO makkelijk zijn?! maar het zag ernaar uit dat dit het geval is. Super blij ermee en 1 van ze zullen we ontmoeten deze week en de andere was out off state en zal terug komen in 2 weken. We zullen zien. 

Verder zijn we ook service gaan doen afgelopen weekend. En het was anders dat we verwachtten... Zo wij hadden geen idee wat er zou gebeuren. We kregen een telefoontje van de sisters waarmee we de area delen en ze vertelden dat er een service project zou zijn in de recycle center waarbij de hele stad in betrokken zou zijn. Dus uiteraard gingen we daar heen. Ze deden daar een project om iedereen meer milieubewust te maken. Nja, maar om recht door zee te zijn: ik eindigde in een recycle costume XD Gelukkig deelden we de last onder de zendelingen en iedereen kreeg zijn beurt, maar er was een moment dat ik geen zelfrespect voelde. Het was ergens wel grappig en zie hier mijn foto :P en je moet er maar om lachen. Dus tot zover het betrokken zijn in de gemeenschap ;)

Ik kan niet geloven dat ik alweer halverwege de transfer ben. Tijd gaat veeeeeel te snel. Succes met alles en veel geluk met wat jullie bezig houdt!

Liefs,

Martijn


mensen uit Rotterdam


Beste allemaal,

Het was me weer een week, en ik zit nu op mijn hoofd te krabben wat ik kan vertellen over deze week, omdat het zo snel voorbij vloog. Eigenlijk zijn er een paar rare dingen gebeurd en ik ben het nog even aan het overwegen of ik een foto ervan wil meesturen.

Ik heb eindelijk Nederlandse mensen gevonden in mijn gebied!! Ze leven eigenlijk in de middle of nowhere (zoals iedereen hierzo in Wyoming). Het was een interessante ontmoeting. Ik had van mensen gehoord dat ze Nederlands zijn. Dus wij daarheen en op de deur kloppen en de vrouw deed open, maar meteen op het eerste gezicht zei ze dat ze niet geïnteresseerd was en wilde meteen de deur dichtgooien. Dus ik zeg snel dat ik van Nederland ben en ze keek verbaasd en riep direct haar man. We kwamen er achter dat hij van Rotterdam is, maar helaas kon hij geen Nederlands spreken omdat hij jong was wanneer hij vertrok. Dus na een gesprek over dit geweldige landje waren ze nog steeds niet geïnteresseerd... helaas. Maar het is raar om te zien als we als zendelingen komen dat mensen soms gewoon grof onbeleefd zijn, maar komen we voor iets anders dan opeens zijn ze open om iets te horen. Ik wenste dat mensen gewoon iets meer open waren dat we iets met ze konden delen en hoe het ze kan helpen. Maar meestal geven ze ons niet die kans... mensen zijn raar zo nu en dan.

Veder zijn we maar kerstmuziek gaan spelen in de auto. Waarom?... Gewoon omdat het kan :) We verveelden ons en ik word er altijd vrolijk van! :D Ze zouden het vaker moeten spelen en gewoon door het gehele jaar heen het kerstgevoel geven :) Het was een lekkere boost en het maakte mijn hele dag vrolijk!

Oke, de rare dingen van de week dan maar. Als eerste hadden we een etensafspraak met geweldige leden. En uiteraard deelden we een geestelijke boodschap met de familie. En alles ging goed. Dus wij wilden weer vertrekken en de vader zei: 'Good luck with saving the world again' en ik wilde gewoon grappig zijn en vertelde dat het beter zal gaan met een cape. Voor ik het wist was hun jongste zoon er vandoor gerend en kwam terug met een cape! :D Dus ik moest het dragen en we hebben daar een foto van gemaakt met mijn meest heldhaftige gezichtsuitdrukking! (zie foto). Ik kon die kans niet laten schieten :P 
Verder hadden we ook een andere afspraak waar de moeder van het gezin aan het onderwijzen was. Ze heeft 6 kinderen in totaal en ze zijn nogal druk. Dus die rennen/gieren/brullen overal en vereisen nogal wat aandacht. Dus ik ze dan maar proberen af te leiden en Elder Vause met een jonge man die we meenamen dan maar de les laten geven. Het ging goed, zij hadden een geestelijke ervaring en de kids waren op mij gefocused, alleen ik kwam er met schrammen van af... als in gezichtsverf in mijn gezicht. Nja, het belandde op de juiste plaats, dat was een bonus. Maar zie de foto voor het resultaat wat er op mijn gezicht terecht kwam :P Ik eindigde als een levend kunstwerk. Het was eigenlijk wel grappig en het kwam er gelukkig vanaf met water :) Maar zulke dingen gebeuren niet als een dagelijkse routine.

Dat was het hierzo van het Amerikaanse continent. Succes met alles wat jullie doen en ik hou van jullie! Liefs,

Martijn


A more excellent way.


Beste allemaal!

Ik weet het, deze email komt laat aan en waarschijnlijk zien jullie het pas de volgende dag. Maar het kwam zo uit met mijn tijd dat ik jullie schrijf in je nachtrust ;)

Zo de spits is afgebeten van de eerste week van de transfer, als eerste zal ik maar melden dat onze eerste sneeuwbui is langs gekomen, het bleef niet liggen maar het was er nog in een van de ochtenden toen we naar buiten gingen. De temperatuur is hier rond de 5 graden celcius en dat is alleen maar de beginning. Het warme weer is over en het zal nu alleen maar kouder worden. Gelukkig ben ik erop voorbereid. Goede jas, handschoenen, must, sjaal... noem het maar op en laat de sneeuw maar komen!

Verder vragen een aantal zich waarschijnlijk af wat we hier gedaan hebben tijdens Halloween. Ik kan daar kort in zijn. We mochten niet buiten zijn. Je krijgt wel het idee wat er gebeurt als we als zendelingen op Halloween avond op een deur kloppen... Nope, dat werkt niet helemaal ;) Dus in plaats daarvan kwamen de andere elders van ons district naar ons toe om een bordspel te spelen. Er is wel een klein nadeel aan Halloween: Iedereen probeert de restjes die overblijven aan snoep aan ons te geven. Ik heb het gehad met suiker en snoepgoed!! We hebben veel te veel en we eten het niet! Dat is een frustratie die ik niet zag aankomen. Ik vind het zo raar hoeveel snoepgoed er rond is gegaan met Halloween. 
 Over frustraties gesproken. Mensen kunnen me frustreren. We proberen een afspraak met ze op te zetten en nadat we alles hebben gepland, staan we voor een dichte deur op de afgesproken tijd. Of nodigen ze uit om naar de kerk te komen, ze accepteren dat en vervolgens staan we die zondag op ze te wachten en komen ze niet. Het 'ja' zeggen en 'nee' doen, je weet niet meer wat je moet verwachten. En ik ben dan heel geneigd wanneer ik ze weer zie ze te vragen: 'Waar was je?!' of ''Waarom kwam je niet?! We stonden op je te wachten''. Gewoon mijn punt te maken dat wij ook een schema hebben en dat onze tijd ook belangrijk is! (en we hebben een limiet aan onze tijd als zendelingen, dus we moeten die volledig gebruiken). Ik zou ze heel graag met hun neus op de feiten willen drukken... Maar er was iets mis mee. Hoewel ik gelijk heb, klonk het verkeerd. 
Ik ben hier om Christus te vertegenwoordigen en Hij zou het niet op die manier doen! Ik kan me hem niet voorstellen dat Hij naar iemand zou schreeuwen wat ze verkeerd doen. Het ging door mijn hoofd heen deze gedachten en we praatten er veel over met mijn collega, want hij dealt er ook mee.
We kwamen tot de conclusie dat we ze eerder moesten aanmoedigen dan ze maar kastijden. Ze hebben meer motivatie nodig dan ze compleet af te breken. Dat betekent niet dat we ze niet kunnen verbeteren, maar we moeten het doen op een vriendelijke manier. 'A more excellent way'. Het is niet makkelijk omdat ik weer wat geduldiger moet zijn en blijven, maar het zal de manier zijn die meer resultaat zal opbrengen en meer effect op ze hebben. Dus laten we weer op een meer liefdevolle/vriendelijke manier met elkaar omgaan. Dat is een van de lessen die ik deze week heb geleerd en nu ook maar moet gaan toepassen. Het zal een uitdaging worden, maar het komt allemaal wel goed ;)

Succes met alles en zet hem op! en de foto is gemaakt een paar weken geleden van onze district! en na afloop van de transfers is die totaal hetzelfde gebleven dus nog steeds up to date :)

Liefs,

Martijn


be prepared for everything


Beste allemaal,

Als eerste maar even snel de knoop doorhakken over transfers. We kregen onze telefoongesprek deze ochtend en we kregen te horen dat we beiden in Green River bleven! JEEEEJ!!! Eindelijk krijg ik niet een nieuwe companion en hoef ik niet naar Salt Lake City en dat kwam eigenlijk goed uit omdat we niet genoeg miles ervoor hadden om die rit te maken. Dus dat werkt uit. Alleen is het idee raar omdat het nieuw voor me is. Maar alles komt om zijn pootjes terecht.

Verder is er niet teveel te vertellen over de afgelopen week. De meeste van onze onderzoekers zijn nu weg (jagen of vakantie) of ze zijn ziek... dus we hadden niet veel mogelijkheden om ze te bezoeken.

Maar Elder Vause kreeg een telefoontje of hij een toespraak wou geven in 1 van onze wijken voor afgelopen zondag. Hij accepteerde dat. Maar toen we daar aankwamen kwamen we erachter dat we beiden er eentje moesten geven!.... en dat was in minder dan 5 minuten voordat het begon!! Dus dat was even stressen, maar ik denk dat het uit werkte. En de les waarvan ik leerde: BE PREPARED FOR EVERYTHING!!
Maar de wijk waarvoor we spraken is zoooo klein! Er waren alleen maar rond de 40 mensen in de zaal! Het was raar om dat te zien maar makkelijker om een hele wijk te leren kennen in plaats van eentje met 150 leden! En met kleine wijken komen kleine gebouwen en moesten we een foto ervan maken anders zou je het niet geloven hoe klein het is

Verder hebben we met wat zendelingen football gespeelt (als american football) omdat ze de hele week erop aandrongen dat ik het op z’n minst een keer heb moeten spelen. Goed ik doe daarin mee en ik maakte de eerste touch down! bam! The European beat them all! Nja, ik kan dat niet zeggen want we konden onze game niet afmaken wegens tijdgebrek maar ik moest ze even laten weten dat we ook iets kunnen doen met sport.
Vraag me niet waarom ik dat daarin stopte of erover vertelde. Het was random en ik vertel hoeveel er gebeurd is deze week ;)

Succes met alles en ik hou van jullie!

Martijn


5 weken in Wyoming


Beste allemaal,

Er vloog weer een week voorbij! en zo deden de laatste paar weken want ik realiseer me weer dat ik alweer 5 weken in Wyoming ben en dat volgende week er weer transfers zijn. Ik begin een beetje sceptisch erover te zijn of er iets hetzelfde zal blijven in de rest van mijn zending (btw, het is niet dat ik niet van mijn companion hou of zo, Elder Vause is geweldig!! :D). Elke transfers heb ik een nieuwe companion gekregen zo ik verwacht een verandering omdat dat het altijd zo gegaan is in het verleden. Maar dat is uiteraard een stomme reden om dat te denken en ik probeer geen verwachtingen te hebben en er gewoon open te zijn voor wat er zal gebeuren, maar dat is toch wat er in mijn achterhoofd speelt. We zullen zien en ik kan er volgende week meer over vertellen.

Verder blijf ik dingen leren op mijn zending die ik gewoon ken en weet, maar nu op mijn zending leer ik ze echt in real life. Zoals de lessen met 1 van onze onderzoekers, haar naam is Madeline en ze is een wat oudere mevrouw. Ze is heel open voor de kerk en ze gaat wekelijks daar heen maar heeft het moeilijk om haar oude gedachtegang los te laten, als in katholieke achtergrond. Maar haar geloof in Christus is groot!! Maar in de afgelopen weken kwam ze met dingen die in conflict waren met haar geloof en wij proberen haar uit te leggen waarom onze dingen waar waren en het haar te laten zien. En dat ging maar door week in en week uit en het leek dat ze geen vooruitgang maakte en dat er iets mis was, maar we konden niet vertellen wat het was.
We pakten het anders aan en we probeerden het meer open te houden zodat ze meer open met ons kon zien. En dat gebeurde ook. We kwamen er achter dat we de verkeerde focus hadden en de dingen de we opbrachten niet voor haar de belangrijkste waren. We zochten meer naar genezing voor de moeilijke tijden waar ze doorheen gegaan was dan naar de feiten waarom de kerk hersteld moest worden. Zo ze gaat wat meer tijd nodig hebben om bij het doopfont te komen, maar ik herleerde weer dat ik geen dingen kan versnellen en ik weer wat geduld moet ontwikkelen en moet focussen op de dingen die de onderzoeker nodig heeft in plaats van gewoon een voorgeschreven les te geven die helemaal niet toepasbaar is die ik probeer te helpen. Dus het wordt nog vervolgd, alleen is ze helaas weg voor de komende week...

Verder proberen we nog steeds meer mensen te vinden en zijn we iets meer gefocussed om ons heen te kijken en onze indrukken te volgen. Zo gebeurde het afgelopen week dat we in onze auto reden en voorbij een huis reden en ik de indruk kreeg dat we op die deur moesten kloppen. Na wat gedachten afgewogen te hebben zei ik tegen mijn companion dat we moesten omkeren en op een random deur moeten kloppen. Hij deed dat met een verbaasd gezicht en we hadden beiden geen idee wie daar leefde. En met een kloppend hart klopten we op de deur en hielden we een hele conversatie met de vrouw die open deed. Er bleek een actieve familie daar te wonen.... dus niet het gewenste resultaat en ik heb geen idee waarom ik die indruk kreeg om daarheen te gaan. Maar ik zal mijn impressies volgen om de mensen te vinden die we behoren te vinden. Dus we blijven doorgaan met goede moed!

Dat was het zo een beetje. Succes met wat jullie doen en vergeet niet om af en toe stil te staan en te genieten ;)

Liefs,

Martijn

Ps, de foto is een deken dat gemaakt is een van de leden in mijn laatste gebied die zich zorgen maakte dat we te koud zouden zijn in de winter. Maar ik verliet het gebied kort nadat ze gezegt had en ik had nooit verwacht dat ze het ooit zou doen en ervoor zorgte dat ik het als nog zou krijgen! En zijn hier geweldige mensen die goed voor ons zorgen (zelfs als we een aantal 100 mile verwijderd van ze zijn) :D



plan van de Heer


Beste Allemaal,

Je raakt gemakkelijk ontmoedigd als het niet lijkt te gaan zoals je het wilt hebben. We hebben weinig lessen gehad en we hebben uren dat we niets te doen hebben en we maar wanhopige dingen proberen om gewoon bezig te blijven. Helaas maar waar, het is wat het is. We proberen er gewoon mee om te gaan als goed als we kunnen, maar dat neemt niet weg dat het makkelijk is.
Maar we hadden ook een paar goede momenten :)

Een daarvan was dat we een nieuwe bisshop in 1 van de wijken hebben en we hadden hem nog niet ontmoet. We kregen de gelegenheid daarvoor in de afgelopen week. Zo wij ons introduceren en ik weer uitleggen dat ik niet van hier, maar van Holland ben. (ik zeg Holland omdat voor een of rare reden niemand weet waar Nederland is en wanneer ik Holland zeg dat er opeens een licht aan gaan, dus ik skip gewoon het van Nederland gedeelte). En na dat begint hij ineens Nederlands tegen met te praten!.... mijn mond viel zowat open en ik heb geen idee waar mijn gezichtsuitdrukking op leek. Blijkt dat hij zijn zending in Nederland heeft gediend, Helaas was hij niet in Den Haag terecht gekomen, maar dat is allemaal over een 40 jaar geleden. Dus dat was een leuke verrassing.

Verder kreeg ik ook ineens een telefoontje van een onbekend nummer dat voor mij heel bekend leek (ja, dat klinkt heel verwarrend). Maar toen bleek het de zendelingen te zijn van south salt lake (ik had hun phone voor 9 maanden). De reden dat ze belden was om te vertellen dat 1 van mijn onderzoekers, waarmee ik heb gewerkt, gedoopt werd  afgelopen zaterdag! Dat was zo geweldig om te horen, maar helaas kon ik er niet bij zijn... dat is een van de nadelen van Wyoming. Maar het was geweldig om te weten dat de Heer nog steeds met de mensen werkt ondanks dat ik niet meer daar ben. Ik ben gewoon een onderdeel van het bekeringsproces van iemand. En zo iets motiveert me weer om door te gaan. 
De Heer heeft al een plan voor iedereen en ik moet gewoon dat deel doen waarvoor hij me hier heeft zodat zijn werk voltooid wordt. Soms zijn we degene die het werk begint en op andere momenten zijn we diegene die het eind resultaat ziet  (Johannes 4:36-37)

Succes met alles!

Martijn


Wachten op de sneeuw

Beste allemaal!

Zo weer een week verder en je moest eens weten hoe verbaasd ik ben dat ik weer achter de computer zit en ik moet nu heel diep na denken wat er allemaal gebeurd is!

Zo, de verhalen gaan hier rond dat we net de laatste 'warme' week hebben gehad en het vanaf nu kouder zal worden. Klinkt goed! ik kan niet wachten totdat we weer sneeuw hebben!! Alleen het wordt niet zo extreem als de verhalen die ik heb gehoord in Kemmerer. Dus ik heb geen idee of we sneeuw zullen hebben in september maar normaal rond Halloween loopt iedereen rond in een dikke jas. Gelukkig heb ik al die tijd mijn 'winter gear' bewaard van een jaar geleden dus laat het maar komen. Elder Vause aan de andere kant voelt er niet zoveel voor (duh! Arizona) en we moeten maar binnenkort voor wat winter kleding zoeken.

Het werk hier in Green River nog niet al te druk. We hebben nog steeds momenten dat we vrije tijd hebben (soms iets TE veel) en maar mensen proberen te vinden, die naar ons willen luisteren. Ze verstoppen zich goed maar we zullen ze vinden! ;) Maar we hebben hier geweldige pas gedoopte leden. Zo ontmoette ik eentje afgelopen week die enthousiast zat te vertellen hoe hij op zijn werk zijn geloof probeert te delen. Het was fantastisch om te zien hoe opgewekt hij erover was en hij deelde het als het beste wat hem is overkomen.
Hij ziet hoe ik erover nadenk aan de manier hoe ik het met andere mensen deel. Deel ik het op een manier dat ik laat zien dat het het beste is wat ik heb en me overkwam? Want nu voor mij is het op die manier, maar misschien zou ik het ook meer kunnen uiten!
En we willen hier ook meer de leden in betrekken met zendingswerk, om ook hun er hier over enthousiast te krijgen. Een groot project waar we beginnen om de leden beter te leren kennen en ze te laten weten dat we echt om ze geven. 

Verder hebben we ook de reis naar Manila gemaakt (een deel van onze ring) wat toch een uurtje rijden is !!(er is helemaal niets onderweg te zien, gewoon woestijn!) Het is een klein plaatsje wat een kleine populatie heeft net over de Utah grens. Omdat het zo klein is, is iedereen een beetje meer op zichzelf aangewezen en veel meer zelfstandig. (bijna niet afhankelijk van de stad.) Dat bracht ons wat servicegelegenheden zoals helpen met de voorbereidingen voor de winter. En dan zie je het volgende moment je collega met een kettingzaag hout zagen!! (zie foto, en maar even extra aardig tegen hem zijn!).
Maar de mensen hier zijn zo vriendelijk en we konden gewoon bij een familie voor een paar nachten blijven. (want we kunnen het niet veroorloven om voor uren op en neer te rijden). En we vonden daar wat lego wat ons ook voor eventjes vermaakte :) (zie andere foto)

Verder kijk ik giga uit naar de algemene conferentie!!! Helaas krijg ik weer niet de mogelijkheid om er for real heen te gaan omdat het te ver weg is (hopelijk volgende keer)! Maar dat maakt niets uit wat we krijgen nog steeds de boodschap te horen :) Lang leven technologie!! Maar ik weet wanneer we er ons op voorbereiden dat we echt antwoorden kunnen ontvangen op vragen die we hebben of in dingen waar we wat aanmoediging in nodig hebben! En het is gewoon geweldig dat we gelegenheid krijgen om naar onze profeet en apostelen te luisteren die voor weken er over nagedacht hebben voor de inspiratie wat ze met ons moeten delen. Ik kijk ernaar uit.

Dat is het zo een beetje en alles gaat gewoon zijn gang :) succes daar met alles wat jullie doen en voor jullie steun! En vergeet niet dat ik jullie af en toe mis!

Liefs,

Martijn





Terug naar Wyoming

Beste Allemaal,

Zo als eerste maar even uitleggen waar ik terecht ben gekomen: Green River Wyoming! Jep, ik ben weer uit Utah en terug in Wyoming!! Niet dat ik iets tegen Salt Lake City heb, maar omdat ik mijn zending startte in Wyoming heeft het toch een speciaal plaatsje voor me. Ik probeer nog steeds een manier te vinden dat ik naar Kemmerer (mijn eerste area) kan gaan zonder de regels te breken uiteraard ;)

En dan ook mijn nieuwe companion: Elder Vause van Tucson, Arizona. Hij is voor 3 maanden op zending en hij is geweldig! Ik ben eigenlijk erg onder de indruk hoeveel hij weet voor iemand die niet al te lang op zending is. Maar alles gaat goed hier.

Zo het gebied waar we verantwoordelijk voor zijn is weer een hele ring. Gelukkig delen we het met sister zendelingen dus we hebben een halve ring. Maar we hebben toch een groot gebied omdat we helemaal naar de Utah grens gaan omdat daar 2 kleine stadjes zijn (McKinnon en Manila).
Dus ook het address waar ik nu leef is anders en om het via the mission office te doen is niet snel en waarschijnlijk krijg ik het pas een paar weken later, dus daarom is hier mijn huidige address:

xxxxx
Green River, WY, xxx  (na te vragen bij mijn ouders)

We leven met leden. Het is een ouder koppel, maar ze zijn fantastisch en zorgen enorm goed voor ons!

Dat zijn de grote veranderingen die hebben plaatsgevonden. Alleen alles is nieuw en ik probeer nog steeds te mensen te leren kennen. Dus ik vertel daar volgende week over.

Ik hou van jullie en succes met alles!

Martijn

Ps, de foto met elder Vause, we keken recht in de zon dus daarom lachen we een beetje raar ;P



Overgeplaatst

Beste Allemaal!

Er is niet al te veel gebeurd deze week. Maar eerst even vertellen over transfers.
We hadden deze ochtend een telefoontje over overplaatsingen/transfers. Na een beetje stress over het onverwachte, wat er zal gebeuren, werden we uit ons lijden verlost en ze waren redelijk recht door zee: ''Scherf leaving and Samuelson is staying'' Dat was een beetje onverwacht dat dat gebeurde. Het meest logische was dat ik zou blijven, omdat Elder Samuelson hier al voor een tijdje was en door de week al afscheid was aan het nemen van leden en onderzoekers waar hij mee gewerkt heeft. Maar nu blijken de rollen zijn omgedraaid en ik ben degene die het gebied zal verlaten! 
Het voelt een beetje raar om hier alles te moeten verlaten. Ergens voelt het alsof ik het moet gaan compenseren omdat ik voor zolang in 1 gebied heb gezeten, en dat ik nu even door wat gebieden moet gaan :P Het zal allemaal wel uitwerken en de Heer heeft iets anders voor me in petto, wat dat mag zijn.
Alleen we hadden een aantal afspraken gezet voor vanavond dus er is niet heel veel tijd om afscheid te nemen van mensen. Nou maakt het eigenlijk niet veel uit omdat ik niet teveel mensen heb kunnen leren kennen in de afgelopen 6 weken. Maar ik zal wel een aantal missen. Dus volgende week kan ik je vertellen waar ik beland ben en wie deze keer mijn nieuwe collega zal zijn.

Dit is even leuk om te vertellen. In de afgelopen week hadden we dinner bij leden waarvan de man in Nederland heeft gediend (15 jaar geleden), dus hij wou en zou die Nederlandse zendeling voeren. En dat heeft hij gedaan; wat hij had gemaakt? Stamppot met boerenkool!!!! :D Dat was echt geweldig om dat te proeven!! en als nagerecht was hij erin geslaagd om drop te vinden. Iedereen zat er raar naar te kijken en toen ze het in hun mond hadden te bedenken of het wel lekker was. (ik heb daar geweldige gezichtsuitdrukkingen gezien aan die tafel, helaas geen camera bij me.) Maar ik heb volop ervan genoten en dat was een heerlijke verrassing :)

Hopelijk kan ik jullie volgende week meer op de hoogte brengen wat er allemaal veranderd is.
En de foto’s? Gewoon genomen omdat we verveeld waren en een interessante boom tegen kwamen en toevallig mijn fototoestel bij me had :)

Succes met alles!

Liefs,

Martijn



Houden van de schriften

Beste Allemaal,

Het gaat allemaal zijn gang en om heel eerlijk te zijn is er niet heel veel gebeurd deze week.

We hadden ringconferentie hier afgelopen weekend en het was raar maar 1 van die sessies was gecombineerd met andere ringen en werden we toegesproken door een aantal apostelen (Elder Hales and Elder Oaks). Krijg niet meteen het idee dat ze naar ons toe kwamen. Alleen een aantal ringen mochten naar het conference center gaan en de rest kreeg het te zien via een satelliet uitzending. Maar dat was interessant want over een maand hebben we algemene conferentie en dan gaan we ze nog een keer te horen krijgen.

We werken ook met een minder actief lid. Ze is een geweldig persoon en haar naam is sister Suprise (Ik vergat haar eerste naam). Toen ik haar voor het eerst ontmoette gingen er zoveel grappen door mijn hoofd heen die ik kon maken, maar mijn tweede gedachte was dat ze die waarschijnlijk allemaal al gehoord had dus ik hield ze maar voor me. Maar na weken met haar te werken begint ze geweldige vooruitgang te maken. Ze komt niet naar de kerk op zondag en we proberen haar met alle liefde erheen te krijgen, tot nu toe heeft ze het nog niet gedaan maar het komt nog wel. Maar ze begon afgelopen week met het lezen van het Boek van Mormon, en het effect van dat is groter dan je denkt. Ze vertelt nu elke keer wanneer we daar stoppen enthousiast waar ze nu is in de Boek van Mormon en wat er gebeurd is. En laatst heeft ze haar koffie opgegeven en is ze vastberaden om door te gaan met de vooruitgang. Ze komt nu nog niet naar de kerk maar ze gaat het zeker halen als ze doorgaat. 
De Boek van Mormon heeft groot effect op het leven van iedereen die het leest en ik ben er schuldig aan dat ik dat onderschat. Maar ook voor mij maakt het een verschil, om elke morgen een 2 uur aan de schriften te kunnen besteden is geweldig en ik begin van ze te houden.

Sorry het is kort voor deze week en volgende week zijn er weer transfers en we zullen zien wat er gebeurd,

Liefs,


Martijn

Wonderen gebeuren echt

Beste Allemaal,

Alles gaat lekker zijn gangetje hier op de hoogte van 5000 feet.

Wonders gebeuren echt! En ik heb geleerd dat wonderen meestal gewoon hele kleine dingen zijn maar ze betekenen zoveel voor me. Ik heb de afgelopen tijd gehoord dat we voor wonders kunnen plannen. Ik dacht van: ''Nee, dat kan niet. Ze moeten maar gewoon gebeuren'' Nja, er is maar 1 manier om erachter te komen, het maar uitproberen. Zo hadden we afgelopen week voor eentje gepland in de avond, ik dacht dat we het tussen 6 en 7 te plannen. Die dag toen het 6 uur was..... niets! Dan is het: wat nu? Dus we reden maar een beetje rond in afwachting wat er ging gebeuren. Na enkele tientallen minuten gebeurde er niets en ik zag het als een verspilling van tijd en dus dat we maar wat mensen moesten bezoeken en gewoon onze oude planning op te pakken en gewoon maar doorgaan; dan maar geen wonder. we probeerden mensen te bezoeken en degenen die we uitzochten, bleken allemaal niet thuis te zijn.
We stopten uiteindelijk bij een inactieve persoon en spraken kort met haar, maar ze had geen tijd. Dus we liepen weg vandaar; komt er een auto aangereden en stopte voor ons. Het was haar zoon en een vriend in de wagen en we begonnen met hun te praten. Het gesprek ging snel over religie en het bleek dat de vriend niet een lid was en behoorlijk geïnteresseerd. Ik keek snel op een klok toen de conversatie begon en het gebeurde allemaal in de tijd dat we het hadden gepland, het was voordat het 7 uur was. We stonden voor een dikke 45 minuten hem wat meer over ongeloof te vertellen. Het bleek dat hij in niet ons gebied leefde en hij wilde niet gewoon zijn address achter laten voor andere zendingen, maar wanneer hij in de buurt was zou hij ons een phone call geven.
Dit wonder was misschien niet het grootste was me is overkomen, of dat we iemand vonden die 'golden' is en meteen met ons wilde ontmoeten en met open armen ons geloof omarmde. Maar dit betekende wel veel voor me, gewoon het feit dat Hemelse Vader mij en ons allemaal hoort en wonderen op onze weg plaatst als we maar ervoor kijken (ook de kleine dingen).
We hebben het eigenlijk 2 keer gedaan deze week en ook de 2 keer gebeurde iets vergelijkbaar in de tijd dat we er voor hadden gepland.

Verder heb ik een behoorlijk Nederlandse week gehad, klinkt raar maar waar. We kwamen een lek tegen in Utah en er kwam een redelijke grote hoeveelheid water uit! Natuurlijk sprong mijn heldhaftige Nederlandse kant naar boven en ik stopte mijn vinger in het lek om Utah te redden! (zie foto) Helaas kwam er geen help van andere mensen om het lek te dichten en ik heb mijn vinger weer eruit moeten halen... Ik hoopte om wat geschiedenis te schrijven op mijn zending maar het is er niet van gekomen, niet met deze actie :P

Maar daarnaast hadden we weer een project om door iemand huis heen te gaan en een hele berg rommel weg te gooien. Ik kwam dit tegen (zie foto): KLOMPEN!! Ik uiteraard vragen of ik ze mocht hebben en tot alle gekte pasten ze me ook nog! Dus ergens moet ik er iets mee doen, gewoon er een dag op lopen of zo. Maar ik vind nu andere manieren hoe ik me als een echte Nederlander kan uiten :) Gewoon grappige dingen gebeuren hier.

Succes daar allemaal met alles waar jullie mee bezig zijn!
 Liefs,

Martijn




Rokende stofzuiger

Beste Allemaal!

Weer een week verder, ik kan het bijna niet geloven en begin nu heeel hard na te denken wat ik afgelopen week heb gedaan. Tijd vliegt veel te snel en het voelt als een dag of 2 geleden dat ik aan het e-mailen was.

In de afgelopen week weer meer dan 200 leden ontmoet en ook weer meer dan 199 namen vergeten. Nja dat is toch een soort van vooruitgang, toch? Maar ik heb het hier naar mijn zin en de mensen zijn geweldig en we hebben elke avond iemand die ons voert! Verder ben ik ook al in de afgelopen weken gevraagd om een toespraak te geven in verschillende wijken, een geweldige manier om mezelf te introduceren. (En dan afgelopen zondag hoefde ik eindelijk niet op het podium te zitten.) 
Maar ik ben best verbaasd nadat ik mezelf had geïntroduceerd na afloop mensen naar me toe kwamen en dan: ''Goedendag. Hoe gaat het met jou?'' in het Nederlands zeggen. Het blijkt dat hier in deze ring een  handvol teruggekeerde zendelingen uit Nederland wonen. Verschillende leeftijden, van 40 jaar geleden dat ze in Nederland hebben gediend tot een kortere 7 maanden geleden. Dus ik heb mensen waar ik een beetje mijn Nederlands op kan oefenen zodat ik niet al te veel daarmee achteruit ga.
Ik krijg ook van overal te horen dat ik geen accent meer heb.... helaas. Ik heb het ergens wel maar het is nauwelijks hoorbaar. Dus ik begin dat nu ook al te verliezen (Ik ben daar niet heel erg trots op). Maar er is niet heel veel aan te doen als je omringd bent met Engels sprekende mensen.

Verder ons zendingswerk hier is niet heel groot. We zijn druk bezig meer mensen te vinden die meer willen horen, maar zover we hebben daar niet echt veel succes in. Vele pogingen maar niet het gewenste resultaat.
Maar we kregen wel de mogelijkheid om veel service te doen! Dus in de afgelopen week hebben we veel tuinen gemaaid, een keuken zitten verven en ook een kelder moeten droog pompen, omdat daar water in is gekomen. Het houdt ons  bezig en we geven leden de indruk dat we echt hard willen werken.

Ook hebben we ons leefgebied gestofzuigd, het resultaat: Rokende stofzuiger! :P zie foto. Er was iets doorgebrand. We dachten slim te zijn en het te reparen met ducktape! Het werkte!! voor 5  seconden en toen meer rook :P Dus ja, dat was nogal een ervaring. Maar we lachten er enorm om en voor de mensen die zich zorgen maken, no worries, niets ergs is gebeurd.

Dat zo een paar highlights van de week, het gaat allemaal goed en ik hoor van jullie volgende week weer!

Liefs,

Martijn



Nieuw gebied: Mount Olympus

Beste Allemaal!,

Als eerste maar even wat uitleg geven wat er in de afgelopen weken gebeurd is. Afgelopen week hadden we geen tijd om iedereen een email te sturen (sorry daarvoor). Daarom vergat ik te vertellen dat mijn p-day (die normaal op maandag is) deze week op dinsdag zou zijn omdat we gisteren een zone conference hadden waar we werden toegesproken en getrained door Elder Clark (hij is de quorum van 70). Dus ik hoop dat dat alle verwarring uitlegt. We waren vandaag ook naar de tempel gegaan en ik heb daar een super tijd gehad en het geeft me weer een boost om volop tegen alles aan te gaan. Maar we hebben daar ook een foto kunnen maken met de zendelingen waar mee ik dien. Je ziet mijn nieuwe collega: Elder Samuelson. Hij is van Salem, New York en is rond de 8 maanden in het veld. De andere foto is mijn district waar ik nu in zit, het is opnieuw alleen maar sister en ze zijn geweldig :)

Zo, mijn nieuwe area is Mount Olympus. Een beetje uitleg erover. Het is nog steeds in Salt Lake City, maar dat was het naam van het gebied. Het is het meest oostelijke gedeelte in Salt Lake City wat nog steeds in onze zending is en het is half in de bergen, wat super gaaf is!! :D
Alleen we zijn verantwoordelijk voor 7 wijken (dat is de hele ring) !... Dat is toch wat anders dan de 3 wijken wat in South Salt Lake was. Dus heb ik mijn handen vol aan weer nieuwe mensen leren kennen en ik begin weer zoveel namen te verwarren en probeer nog een onder schijt te maken wie nu naar welke wijk gaat. Maar de mensen die ik hier heb ontmoet zijn geweldig en ook zeker zendingsgericht. We horen van hier en daar dat ze proberen te werken met mensen die de zendingslessen kunnen gebruiken. Dus we zullen zien.
Maar ik mis mijn oude gebied, het was hard om dat achter te laten na 9 maanden. Maar ik weet dat de Heer me hier nodig heeft met een rede, ik hoop dat ik die snel kan vinden.
Ook waar ik nu leef is met leden, de familie Nitz. Het zijn geweldige mensen en we leven in hun kelder. Het is echt 3 keer groter dan waar ik laatst woonden. Ik zal proberen een foto te sturen volgende week.

Ook ben ik alweer een jaar weg.... het is raar om erover na te denken. Maar het maakt voor mij niet te veel uit. Ik ga nog steeds hier door met zendingswerk maar ik moet wel zeggen dat de tijd snel gaat.

Alles gaat verder goed met me en super bedankt voor alle emails!
Liefs,


Martijn

Martijn met zijn nieuwe collega elder Samuelson


Weer een doopdienst

Beste Allemaal,

Er is weer veel gebeurd in de afgelopen week en veel leuke hoogte punten. De eerste was toch wel de Trek die we afgelopen dinsdag deden. Als zending gingen we met de bus richting Wyoming waar we een gedeelte ervan liepen met handcars. Het was alleen maar 8 miles dat we liepen. We werden daar begeleid door een broeder die de hele tocht in zijn eentje heeft gelopen met handcar om te ervaring waar de pioneers doorheen gingen. Zo tijdens de trek kon hij van zijn eigen ervaring vertellen waar hij doorheen ging wat een behoorlijke indruk op me heeft achter gelaten.
Ik heb door deze ervaring meer respect gekregen voor de pioneers. Wij wisten dat aan het eind van de hete dag een bus hadden om weer terug te gaan om uit te rusten, zij hadden dat niet. Elke dag moesten ze lopen om dichter bij hun doel te bereiken en ze hebben vele opofferingen ervoor moeten maken.  Hoewel ik totaal niet te doen heb met de pioneers en ook niet met ze verwant ben, ze hebben die toch gemaakt voor iedereen en wij worden nogsteeds gezegent door hun geloof en opoffering. En het geeft me een ander inzicht dat ik nu dien in de stad waar ze naartoe liepen en ze hebben opgebouwt. Hier zijn een paar foto's ervan (en de foto met de groep is mijn district)

We hadden afgelopen zaterdag de doopdienst van Jalan (<-- Jep, ik spelde het al die tijd verkeerd...). Het was een gave ervaring en we leren van de fouten die we maken want alles ging vlekkeloos (en ik heb tot 2 keer gecontroleerd of de schuifdeuren van het doopfont open waren!). Het hele intressante was dat de hele doopdienst gedaan werd door jeugd dat onder de 13 jaar was, zoals toespraken, gebeden, het piano spelen, echt alles. Jalan werd door zijn vader gedoopt en op de zelfde dag kreeg hij de Gave van de Heilge Geest. Er was heel wat support van zijn familie en alles was gewoon geweldig. En kijk me niet te raar aan voor de foto, ik weet niet wat ermee gebeurd is maar gelukkig zijn onze gezichten scherp :)

Dat waren zo de hoogte punten van mijn week. Alles gaat gewoon ze gangetje en ik kan niet geloven hoe snel de tijd voorbij vliegt. Een dag voelt aan als een week en een week voelt aan als een dag (dat is het beste hoe ik het van omschrijven). Maar al die tijd doe ik het werk van de Heer en het voelt goed :)
Succes daarzo aan de andere kant van de oceaan! ik mis en hou van jullie!
Liefs,

Martijn

Btw, de laatste foto die ik heb toegevoegd was van een zonsondergang hier in de afgelopen week die ik jullie niet wilde onthouden!





Pioneersday

Beste allemaal,

Ik email nu een beetje vroeg, maar dat komt omdat ik maar een korte tijd hebben, ik heb vandaag maar een paar uur om alle  voorbereidingen te doen voor de rest van de week (kleren wassen, boodschappen doen, email, etc.). Waarom het korter is? Ik ben morgen de hele dag weg en hebben dan geen tijd om zendingswerk te kunnen doen, dus moeten we dat allemaal vandaag maar het ermee compenseren.
Morgen we gaan al gehele zending een gedeelte van de Trek doen. Delen waar de pionier hebben gelopen gaan wij nu bewandelen (en onveilig maken), en dat dan met handcars. (Flip! ik ben vergeten wat de vertaling ervan is! ik voel me een beetje stom daarover dat ik het niet meer weet) Dus dat is iets waar ik naar uit kijk en nooit gedacht had dat ik het ooit in mijn leven zal doen. We zullen zien hoe alles gaat aflopen en ik zal zeker foto's ervan maken.

Ook deze week vieren ze hier op 24 juli Pioneersday. Ik heb geen idee wat ik daar ervan moet verwachten en hoe we dan zendingswerk gaan doen, Maar wat ik er zover ervan gehoord heb is het hier iets groots. Ik zal wel zien.

Helaas na alle hoop is Jonathen niet gedoopt de laatste week. Jammer maar het is de realiteit. We blijven eraan werken, en het is vervelend dat het nu allemaal onbekend is wat er gaat gebeuren, ik raak er lichtjes gestressed over dat dingen altijd zomaar veranderen. Maar doen alles wat we kunnen doen en De Heer zal zijn gedeelte ook wel doen. Maar het zal een keer gebeuren, ik heb daar geen twijfel over.

Sorry de tijd is alweer over... Ik zal volgende week ietsjes meer kunnen vertellen hoe hier alles gaat. Ik hou van jullie en succes met alles!
Btw, de foto die ik erbij stuur is van Chet met 1 van de senior missionaries (Elder Richardson) waarmee we werken.

Liefs,


Martijn


Werken in de hitte

Beste allemaal,

Jep, we hebben het gehaald! Pfff.... het is me toch warm hierzo, we hebben de laatste paar dagen over de 100 graden farenheit. De airco en fans zijn onze beste vrienden hierzo en we proberen ons cool genoeg te houden zodat we niet smelten. Ik heb geen idee wat de temperatuur is daar in ons landje wat onder de zeespiegel ligt maar het voelt dat we hier dichter bij de zon zitten. Genoeg over warm weer.

Deze zaterdag is de doopdienst van Jonathen geplant en het zag er allemaal goed uit en de hele wijk is er gemotiveerd over, maar uiteraard kan alles niet vlekkeloos gaan.... Zijn moeder wil niet haar definitieve toestemming geven dat hij gedoopt mag worden. En ik wil haar niet afkraken ofzo, ze heeft een negatieve ervaring gehad in het verleden met de kerk (nja, of de leden) en wil dat niet laten gebeuren met haar zoon. Vanuit dat perspectief is het begrijpelijk maar ook giga fustrerent!! Dus we hebben geen idee hoe dit gaat aflopen. Wij weten dat hij de juiste motivatie heeft en we hopen dat ze dat kan zien en kan instemmen met zijn beslissing. En hij zou gedoopt worden door zijn vader die ietsje meer dan een week geleden gedoopt was. We zullen zien hoe dit gaat aflopen, maar ons geduld en gelooft wordt nogal op de proef gesteld.

Verder is Jallen nog steeds op schema en zijn doopdienst zal een week later zijn, dus op 26 juli en we zijn ook een oudere man gaan onderwijzen die zijn doopdatum heeft op 2 augustus. Zijn naam is Chet en hij heeft met zendelingen in het verleden gewerkt maar hij was behoorlijk koppig met zijn ideeën. Ik heb hem geprobeerd te onderwijzen in het verleden en ik heb dat inderdaad gezien. Hij kreeg weken geleden beroerte waarmee hij in een verzorgingstehuis terecht kwam wat uit ons gebied lag en dachten dat hij niet meer zou terug komen, maar enkele weken geleden was hij weer terug in zijn appartement (met extra zorg) en gaven hem opnieuw een kans. Deze hele ervaring blijkt zijn hart te hebben verzacht en nu wil hij meer horen en Christus in zijn leven hebben. Het was gaaf om hem door deze ervaring/verandering zien gaan en weer een goede les geleerd: Het is zoveel makkelijker om iemand iets te leren die het wil horen dan het door iemands keelgat te moeten stoppen en hem te dwingen om het door te slikken(<-- het werkt totaal niet). We helpen het te stoppen met roken zodat het waardig zal zijn door zijn datum, maar zover we zien zal hij het halen

We blijven nog steeds geduldig doorgaan met het vinden van mensen en we proberen verschillende manieren. Zover geen vruchten daarvan en ook daarin wordt ons geduld beproeft, maar we proberen ons best en sooner or later zal er iets gebeuren ;)

Ik hou van jullie en succes met jullie uitdagingen. Betrek je Hemelse Vader daarin en dingen kunnen zoveel makkelijker gaan! Ik ervaar ze hier met eerste hands ervaringen en het evangelie is waar! Liefs,

Martijn

Nederlands spreken

Beste Allemaal,

We hadden hier een geweldige week achter de rug met als hoogtepunt de afgelopen weekend! The doopdienst van br. Taukinukufili was echt geweldig! Het liep bijna perfect. Waarom het bijna gedeelte? Euh... we vergaten de schuifdeuren van het doopfont open te maken. Dus de dopeling stond al in het doopfont en wij probeerden de schuifdeuren open te krijgen. Blijkt dat die nog op slot waren.  Daarna proberen we het open te maken met de verkeerde sleutel... (de gedachten kwamen al in me op om die deur open te breken), toen het kwartje viel waarom al die pogingen mislukten. Konden we dan eindelijk met de correcte sleutel het beschamende scenario afsluiten voor alle ogen. We deden  daar enkele minuten over. Dus ja, we hebben het maar kenbaar gemaakt en ik kon na afloop erom lachen en de bisschop wreef het later er ook nog eens even in ;)
Het werkte allemaal uit, gisteren is hij bevestigd* en kreeg hij het priesterschap na afloop waarmee hij zijn zoon, Jonathan, kan dopen na twee weken (19 juni).

Het maakte mijn hele week goed, wat we hadden wat moeilijke dagen in de afgelopen week. Niet dat Elder Freebairn en ik het niet kunnen vinden of zo. Maar we proberen nieuwe onderzoekers te vinden en sommige die we hebben, zitten vast of bezoeken,  die we plannen vervallen. Nja, niets is perfect in zendingswerk en mensen zitten je nu en dan nog wel eens dwars. Maar, daardoor is er niet echt heel veel gebeurd dat vertelbaar is.

Owja, Independence day is niet geweldig voor zendingen. Ik heb er niet heel veel van kunnen beleven. Het enige is wat me opviel was dat iedereen weg was met zijn familie en we moesten op tijd weer terug gaan naar onze appartement zo we hebben niets van het vuurwerk gezien wat we de hele avond hoorden, tijdens onze pogingen om in slaap te vallen.

Ik heb gisteren eindelijk een Nederlander ontmoet!! Hij verscheen opeens in de kerk en ik werd door leden erheen getrokken om met hem Nederlands te spreken. Hij is een lid dat net in de wijk is komen wonen en leeft al voor 12 jaar in de Verenigde Staten. Maar tijdens ons gesprek kwam ik er heel snel achter dat zijn Nederlands beter is dan dat van mij en hij moest erom grinniken omdat ik alleen maar voor 11 maanden hier ben en niet kon opknokken tegen zijn 12 jaar. Het was grappig maar hij heeft een dik Nederlands accent wat heel raar was om te horen maar het klonk ergens bekend in mijn oren. Het was een onverwachte ervaring en dat gaat nog interessant wanneer ik terug ben in Nederland (maar zal me wel over zorgen maken wanneer ik in het vliegtuig zit ofzo).

Dat was zo een beetje mijn week. Veel geluk iedereen en dank jullie wel voor alles wat jullie doen. En ik mis jullie eigenlijk nu en dan wel.

Liefs,

Martijn

*Bevestigen is de handeling voor de gave van de Heilige Geest, waardoor de dopeling tevens lid van de kerk van Jezus Christus van de Heilige der Laatste Dagen wordt.



Zijn eerste groentje

Beste allemaal,

Hier ben ik dan weer met een email vanuit South Salt Lake met mijn nieuwe companion vers van de MTC: Elder Freebairn. Hij is van Hawaii maar is vertrokken op zijn zending vanuit Colorado. En vandaag is hij 7 dagen op zijn zending. Zijn eerste week dus en het verliep erg goed. Hij is heel erg open om nieuwe dingen te leren en we hebben een geweldige tijd samen! 
En het brengt ook hilarische gezichten hier van de leden als zij zien dat ik nog steeds hier ben, en ik krijg van alle kanten te horen dat ik waarschijnlijk voor eeuwig blijf en maar hier mijn zending moet gaan afmaken ;) Klinkt goed voor mij, ik hou van de mensen hier!

Deze zaterdag zal de doopdienst zijn van Broeder Taukinukufili (Al die tijd zijn naam verkeerd gespeld) waar ik echt giga naar uitkijk!! Na een aantal maanden met hem gewerkt te hebben en hem hebben zien groeien in het evangelie gaat dit een fantastische dienst worden. En de plannen zijn veranderd voor zijn kinderen, ze zullen 2 weken later gedoopt worden, zodat hij ze kan dopen omdat hij dan het priesterschap* heeft. Dus dat ziet er allemaal goed uit.

Verder is het ook deze week Independence  day op 4 july, ik weet dat dat een gekte gaat worden hier, maar ik heb geen idee wat ik ervan ga verwachten. 

Succes allemaal in de komende week en hopelijk gaat alles goed!

Liefs,

Martijn


*om te mogen dopen dient een broeder een bepaalde ambt in het  priesterschap te dragen.

Martijn's nieuwe collega Elder Freebairn