Be prepared for everything

27 oktober 2014

Beste allemaal,

Als eerste maar even snel de knoop doorhakken over transfers. We kregen onze telefoongesprek deze ochtend en we kregen te horen dat we beiden in Green River bleven! JEEEEJ!!! Eindelijk krijg ik niet een nieuwe companion en hoef ik niet naar Salt Lake City en dat kwam eigenlijk goed uit omdat we niet genoeg miles ervoor hadden om die rit te maken. Dus dat werkt uit. Alleen is het idee raar omdat het nieuw voor me is. Maar alles komt om zijn pootjes terecht.

Verder is er niet teveel te vertellen over de afgelopen week. De meeste van onze onderzoekers zijn nu weg (jagen of vakantie) of ze zijn ziek... dus we hadden niet veel mogelijkheden om ze te bezoeken.

Maar Elder Vause kreeg een telefoontje of hij een toespraak wou geven in 1 van onze wijken voor afgelopen zondag. Hij accepteerde dat. Maar toen we daar aankwamen kwamen we erachter dat we beiden er eentje moesten geven!.... en dat was in minder dan 5 minuten voordat het begon!! Dus dat was even stressen, maar ik denk dat het uit werkte. En de les waarvan ik leerde: BE PREPARED FOR EVERYTHING!!

Maar de wijk waarvoor we spraken is zoooo klein! Er waren alleen maar rond de 40 mensen in de zaal! Het was raar om dat te zien maar makkelijker om een hele wijk te leren kennen in plaats van eentje met 150 leden! En met kleine wijken komen kleine gebouwen en moesten we een foto ervan maken anders zou je het niet geloven hoe klein het is

Verder hebben we met wat zendelingen football gespeelt (als american football) omdat ze de hele week erop aandrongen dat ik het op z’n minst een keer heb moeten spelen. Goed ik doe daarin mee en ik maakte de eerste touch down! bam! The European beat them all! Nja, ik kan dat niet zeggen want we konden onze game niet afmaken wegens tijdgebrek maar ik moest ze even laten weten dat we ook iets kunnen doen met sport.

Vraag me niet waarom ik dat daarin stopte of erover vertelde. Het was random en ik vertel hoeveel er gebeurd is deze week ;)

Succes met alles en ik hou van jullie!

Martijn

5 weken in Wyoming

20 oktober 2014

Beste allemaal,

Er vloog weer een week voorbij! en zo deden de laatste paar weken want ik realiseer me weer dat ik alweer 5 weken in Wyoming ben en dat volgende week er weer transfers zijn. Ik begin een beetje sceptisch erover te zijn of er iets hetzelfde zal blijven in de rest van mijn zending (btw, het is niet dat ik niet van mijn companion hou of zo, Elder Vause is geweldig!! :D). Elke transfers heb ik een nieuwe companion gekregen zo ik verwacht een verandering omdat dat het altijd zo gegaan is in het verleden. Maar dat is uiteraard een stomme reden om dat te denken en ik probeer geen verwachtingen te hebben en er gewoon open te zijn voor wat er zal gebeuren, maar dat is toch wat er in mijn achterhoofd speelt. We zullen zien en ik kan er volgende week meer over vertellen.

Verder blijf ik dingen leren op mijn zending die ik gewoon ken en weet, maar nu op mijn zending leer ik ze echt in real life. Zoals de lessen met 1 van onze onderzoekers, haar naam is Madeline en ze is een wat oudere mevrouw. Ze is heel open voor de kerk en ze gaat wekelijks daar heen maar heeft het moeilijk om haar oude gedachtegang los te laten, als in katholieke achtergrond. Maar haar geloof in Christus is groot!! Maar in de afgelopen weken kwam ze met dingen die in conflict waren met haar geloof en wij proberen haar uit te leggen waarom onze dingen waar waren en het haar te laten zien. En dat ging maar door week in en week uit en het leek dat ze geen vooruitgang maakte en dat er iets mis was, maar we konden niet vertellen wat het was.

We pakten het anders aan en we probeerden het meer open te houden zodat ze meer open met ons kon zien. En dat gebeurde ook. We kwamen er achter dat we de verkeerde focus hadden en de dingen de we opbrachten niet voor haar de belangrijkste waren. We zochten meer naar genezing voor de moeilijke tijden waar ze doorheen gegaan was dan naar de feiten waarom de kerk hersteld moest worden. Zo ze gaat wat meer tijd nodig hebben om bij het doopfont te komen, maar ik herleerde weer dat ik geen dingen kan versnellen en ik weer wat geduld moet ontwikkelen en moet focussen op de dingen die de onderzoeker nodig heeft in plaats van gewoon een voorgeschreven les te geven die helemaal niet toepasbaar is die ik probeer te helpen. Dus het wordt nog vervolgd, alleen is ze helaas weg voor de komende week...

Verder proberen we nog steeds meer mensen te vinden en zijn we iets meer gefocussed om ons heen te kijken en onze indrukken te volgen. Zo gebeurde het afgelopen week dat we in onze auto reden en voorbij een huis reden en ik de indruk kreeg dat we op die deur moesten kloppen. Na wat gedachten afgewogen te hebben zei ik tegen mijn companion dat we moesten omkeren en op een random deur moeten kloppen. Hij deed dat met een verbaasd gezicht en we hadden beiden geen idee wie daar leefde. En met een kloppend hart klopten we op de deur en hielden we een hele conversatie met de vrouw die open deed. Er bleek een actieve familie daar te wonen.... dus niet het gewenste resultaat en ik heb geen idee waarom ik die indruk kreeg om daarheen te gaan. Maar ik zal mijn impressies volgen om de mensen te vinden die we behoren te vinden. Dus we blijven doorgaan met goede moed!

Dat was het zo een beetje. Succes met wat jullie doen en vergeet niet om af en toe stil te staan en te genieten ;)

Liefs,

Martijn

Ps, de foto is een deken dat gemaakt is een van de leden in mijn laatste gebied die zich zorgen maakte dat we te koud zouden zijn in de winter. Maar ik verliet het gebied kort nadat ze gezegt had en ik had nooit verwacht dat ze het ooit zou doen en ervoor zorgte dat ik het als nog zou krijgen! En zijn hier geweldige mensen die goed voor ons zorgen (zelfs als we een aantal 100 mile verwijderd van ze zijn) :D

Plan van de Heer

13 oktober 2014

Beste Allemaal,

Je raakt gemakkelijk ontmoedigd als het niet lijkt te gaan zoals je het wilt hebben. We hebben weinig lessen gehad en we hebben uren dat we niets te doen hebben en we maar wanhopige dingen proberen om gewoon bezig te blijven. Helaas maar waar, het is wat het is. We proberen er gewoon mee om te gaan als goed als we kunnen, maar dat neemt niet weg dat het makkelijk is.

Maar we hadden ook een paar goede momenten :)

Een daarvan was dat we een nieuwe bisshop in 1 van de wijken hebben en we hadden hem nog niet ontmoet. We kregen de gelegenheid daarvoor in de afgelopen week. Zo wij ons introduceren en ik weer uitleggen dat ik niet van hier, maar van Holland ben. (ik zeg Holland omdat voor een of rare reden niemand weet waar Nederland is en wanneer ik Holland zeg dat er opeens een licht aan gaan, dus ik skip gewoon het van Nederland gedeelte). En na dat begint hij ineens Nederlands tegen met te praten!.... mijn mond viel zowat open en ik heb geen idee waar mijn gezichtsuitdrukking op leek. Blijkt dat hij zijn zending in Nederland heeft gediend, Helaas was hij niet in Den Haag terecht gekomen, maar dat is allemaal over een 40 jaar geleden. Dus dat was een leuke verrassing.

Verder kreeg ik ook ineens een telefoontje van een onbekend nummer dat voor mij heel bekend leek (ja, dat klinkt heel verwarrend). Maar toen bleek het de zendelingen te zijn van south salt lake (ik had hun phone voor 9 maanden). De reden dat ze belden was om te vertellen dat 1 van mijn onderzoekers, waarmee ik heb gewerkt, gedoopt werd  afgelopen zaterdag! Dat was zo geweldig om te horen, maar helaas kon ik er niet bij zijn... dat is een van de nadelen van Wyoming. Maar het was geweldig om te weten dat de Heer nog steeds met de mensen werkt ondanks dat ik niet meer daar ben. Ik ben gewoon een onderdeel van het bekeringsproces van iemand. En zo iets motiveert me weer om door te gaan. 

De Heer heeft al een plan voor iedereen en ik moet gewoon dat deel doen waarvoor hij me hier heeft zodat zijn werk voltooid wordt. Soms zijn we degene die het werk begint en op andere momenten zijn we diegene die het eind resultaat ziet  (Johannes 4:36-37)

Succes met alles!

Martijn

Steek de handen uit de mouw

6 oktober 2014


Beste allemaal!

Het was een geweldige week hier in Wyoming met als hoogte punt de algemene conferentie van afgelopen weekend die fantasties was.

Zo, de mensen hier zien dat we service willen doen en ze laten dat ons geen 2de keer zeggen. Dus voor we het weten staan we op een dak van een oudere man die nauwelijks kan lopen en had wat gaten in het dak en dus water kwam ongewenst naar binnen (duh, understatement ) Maar dan staat je daar op het dak met een emmer met teer en dan denk je wat nu? Eerst een foto maken dat we op een dak zijn en daarna gaan proberen we maar iets, zie foto's. 

Maar we kwamen er wel uit en onze kleren zijn ermee weg gekomen zonder iets erop te krijgen. Verder hebben we zover nog geen boos telefoontje binnen gekregen dat we het niet geholpen heeft. Dus we gaan voglende week zien of het gelopen heeft. Maar ik moet zeggen dat het na afloop er goed uit zag. Ik leer echt de meeste onverwachte dingen hier op mijn zending! Wie weet gaat dat nog van pas komen.

Verder niet al teveel veranderd in zendings werk. het gaat gewoon zijn gang en ze zoeken nogsteeds voor meer mensen die meer van ons willen leren. En ook de leden beter te leren kennen is nogsteeds ons doel.

Sorry, er is niet teveel hier te melden deze week. Met mijn gaat alles goed en het begint langzaam wat kouder te worden maar verder nog geen sneeuw.

Succes met alles!!

Liefs,

Martijn

ps De foto met de zendelingen in het zijn de zendelingen met wie ik in het zelfde district zit. Er zijn daar een paar bekende gezichte met wie ik eerder in de buurt gedient heb :)

Wachten op de sneeuw

29 september 2014


Beste allemaal!

Zo weer een week verder en je moest eens weten hoe verbaasd ik ben dat ik weer achter de computer zit en ik moet nu heel diep na denken wat er allemaal gebeurd is!

Zo, de verhalen gaan hier rond dat we net de laatste 'warme' week hebben gehad en het vanaf nu kouder zal worden. Klinkt goed! ik kan niet wachten totdat we weer sneeuw hebben!! Alleen het wordt niet zo extreem als de verhalen die ik heb gehoord in Kemmerer. Dus ik heb geen idee of we sneeuw zullen hebben in september maar normaal rond Halloween loopt iedereen rond in een dikke jas. Gelukkig heb ik al die tijd mijn 'winter gear' bewaard van een jaar geleden dus laat het maar komen. Elder Vause aan de andere kant voelt er niet zoveel voor (duh! Arizona) en we moeten maar binnenkort voor wat winter kleding zoeken.

Het werk hier in Green River nog niet al te druk. We hebben nog steeds momenten dat we vrije tijd hebben (soms iets TE veel) en maar mensen proberen te vinden, die naar ons willen luisteren. Ze verstoppen zich goed maar we zullen ze vinden! ;) Maar we hebben hier geweldige pas gedoopte leden. Zo ontmoette ik eentje afgelopen week die enthousiast zat te vertellen hoe hij op zijn werk zijn geloof probeert te delen. Het was fantastisch om te zien hoe opgewekt hij erover was en hij deelde het als het beste wat hem is overkomen.

Hij ziet hoe ik erover nadenk aan de manier hoe ik het met andere mensen deel. Deel ik het op een manier dat ik laat zien dat het het beste is wat ik heb en me overkwam? Want nu voor mij is het op die manier, maar misschien zou ik het ook meer kunnen uiten!

En we willen hier ook meer de leden in betrekken met zendingswerk, om ook hun er hier over enthousiast te krijgen. Een groot project waar we beginnen om de leden beter te leren kennen en ze te laten weten dat we echt om ze geven. 

Verder hebben we ook de reis naar Manila gemaakt (een deel van onze ring) wat toch een uurtje rijden is !!(er is helemaal niets onderweg te zien, gewoon woestijn!) Het is een klein plaatsje wat een kleine populatie heeft net over de Utah grens. Omdat het zo klein is, is iedereen een beetje meer op zichzelf aangewezen en veel meer zelfstandig. (bijna niet afhankelijk van de stad.) Dat bracht ons wat servicegelegenheden zoals helpen met de voorbereidingen voor de winter. En dan zie je het volgende moment je collega met een kettingzaag hout zagen!! (zie foto, en maar even extra aardig tegen hem zijn!).

Maar de mensen hier zijn zo vriendelijk en we konden gewoon bij een familie voor een paar nachten blijven. (want we kunnen het niet veroorloven om voor uren op en neer te rijden). En we vonden daar wat lego wat ons ook voor eventjes vermaakte :) (zie andere foto)

Verder kijk ik giga uit naar de algemene conferentie!!! Helaas krijg ik weer niet de mogelijkheid om er for real heen te gaan omdat het te ver weg is (hopelijk volgende keer)! Maar dat maakt niets uit wat we krijgen nog steeds de boodschap te horen :) Lang leven technologie!! Maar ik weet wanneer we er ons op voorbereiden dat we echt antwoorden kunnen ontvangen op vragen die we hebben of in dingen waar we wat aanmoediging in nodig hebben! En het is gewoon geweldig dat we gelegenheid krijgen om naar onze profeet en apostelen te luisteren die voor weken er over nagedacht hebben voor de inspiratie wat ze met ons moeten delen. Ik kijk ernaar uit.

Dat is het zo een beetje en alles gaat gewoon zijn gang :) succes daar met alles wat jullie doen en voor jullie steun! En vergeet niet dat ik jullie af en toe mis!

Liefs,

Martijn

Terug naar Wyoming

22 september 2014


Beste Allemaal,

Zo als eerste maar even uitleggen waar ik terecht ben gekomen: Green River Wyoming! Jep, ik ben weer uit Utah en terug in Wyoming!! Niet dat ik iets tegen Salt Lake City heb, maar omdat ik mijn zending startte in Wyoming heeft het toch een speciaal plaatsje voor me. Ik probeer nog steeds een manier te vinden dat ik naar Kemmerer (mijn eerste area) kan gaan zonder de regels te breken uiteraard ;)

En dan ook mijn nieuwe companion: Elder Vause van Tucson, Arizona. Hij is voor 3 maanden op zending en hij is geweldig! Ik ben eigenlijk erg onder de indruk hoeveel hij weet voor iemand die niet al te lang op zending is. Maar alles gaat goed hier.

Zo het gebied waar we verantwoordelijk voor zijn is weer een hele ring. Gelukkig delen we het met sister zendelingen dus we hebben een halve ring. Maar we hebben toch een groot gebied omdat we helemaal naar de Utah grens gaan omdat daar 2 kleine stadjes zijn (McKinnon en Manila).

We leven met leden. Het is een ouder koppel, maar ze zijn fantastisch en zorgen enorm goed voor ons!

Dat zijn de grote veranderingen die hebben plaatsgevonden. Alleen alles is nieuw en ik probeer nog steeds te mensen te leren kennen. Dus ik vertel daar volgende week over.

Ik hou van jullie en succes met alles!

Martijn

Ps, de foto met elder Vause, we keken recht in de zon dus daarom lachen we een beetje raar ;P

Overgeplaatst

15 september 2014


Beste Allemaal!

Er is niet al te veel gebeurd deze week. Maar eerst even vertellen over transfers.

We hadden deze ochtend een telefoontje over overplaatsingen/transfers. Na een beetje stress over het onverwachte, wat er zal gebeuren, werden we uit ons lijden verlost en ze waren redelijk recht door zee: ''Scherf leaving and Samuelson is staying'' Dat was een beetje onverwacht dat dat gebeurde. Het meest logische was dat ik zou blijven, omdat Elder Samuelson hier al voor een tijdje was en door de week al afscheid was aan het nemen van leden en onderzoekers waar hij mee gewerkt heeft. Maar nu blijken de rollen zijn omgedraaid en ik ben degene die het gebied zal verlaten! 

Het voelt een beetje raar om hier alles te moeten verlaten. Ergens voelt het alsof ik het moet gaan compenseren omdat ik voor zolang in 1 gebied heb gezeten, en dat ik nu even door wat gebieden moet gaan :P Het zal allemaal wel uitwerken en de Heer heeft iets anders voor me in petto, wat dat mag zijn.

Alleen we hadden een aantal afspraken gezet voor vanavond dus er is niet heel veel tijd om afscheid te nemen van mensen. Nou maakt het eigenlijk niet veel uit omdat ik niet teveel mensen heb kunnen leren kennen in de afgelopen 6 weken. Maar ik zal wel een aantal missen. Dus volgende week kan ik je vertellen waar ik beland ben en wie deze keer mijn nieuwe collega zal zijn.

Dit is even leuk om te vertellen. In de afgelopen week hadden we dinner bij leden waarvan de man in Nederland heeft gediend (15 jaar geleden), dus hij wou en zou die Nederlandse zendeling voeren. En dat heeft hij gedaan; wat hij had gemaakt? Stamppot met boerenkool!!!! :D Dat was echt geweldig om dat te proeven!! en als nagerecht was hij erin geslaagd om drop te vinden. Iedereen zat er raar naar te kijken en toen ze het in hun mond hadden te bedenken of het wel lekker was. (ik heb daar geweldige gezichtsuitdrukkingen gezien aan die tafel, helaas geen camera bij me.) Maar ik heb volop ervan genoten en dat was een heerlijke verrassing :)

Hopelijk kan ik jullie volgende week meer op de hoogte brengen wat er allemaal veranderd is.

En de foto’s? Gewoon genomen omdat we verveeld waren en een interessante boom tegen kwamen en toevallig mijn fototoestel bij me had :)

Succes met alles!

Liefs,

Martijn