Mensen uit Rotterdam


10 november 2014


Beste allemaal,

Het was me weer een week, en ik zit nu op mijn hoofd te krabben wat ik kan vertellen over deze week, omdat het zo snel voorbij vloog. Eigenlijk zijn er een paar rare dingen gebeurd en ik ben het nog even aan het overwegen of ik een foto ervan wil meesturen.

Ik heb eindelijk Nederlandse mensen gevonden in mijn gebied!! Ze leven eigenlijk in de middle of nowhere (zoals iedereen hierzo in Wyoming). Het was een interessante ontmoeting. Ik had van mensen gehoord dat ze Nederlands zijn. Dus wij daarheen en op de deur kloppen en de vrouw deed open, maar meteen op het eerste gezicht zei ze dat ze niet geïnteresseerd was en wilde meteen de deur dichtgooien. Dus ik zeg snel dat ik van Nederland ben en ze keek verbaasd en riep direct haar man. We kwamen er achter dat hij van Rotterdam is, maar helaas kon hij geen Nederlands spreken omdat hij jong was wanneer hij vertrok. Dus na een gesprek over dit geweldige landje waren ze nog steeds niet geïnteresseerd... helaas. Maar het is raar om te zien als we als zendelingen komen dat mensen soms gewoon grof onbeleefd zijn, maar komen we voor iets anders dan opeens zijn ze open om iets te horen. Ik wenste dat mensen gewoon iets meer open waren dat we iets met ze konden delen en hoe het ze kan helpen. Maar meestal geven ze ons niet die kans... mensen zijn raar zo nu en dan.

Veder zijn we maar kerstmuziek gaan spelen in de auto. Waarom?... Gewoon omdat het kan :) We verveelden ons en ik word er altijd vrolijk van! :D Ze zouden het vaker moeten spelen en gewoon door het gehele jaar heen het kerstgevoel geven :) Het was een lekkere boost en het maakte mijn hele dag vrolijk!

Oke, de rare dingen van de week dan maar. Als eerste hadden we een etensafspraak met geweldige leden. En uiteraard deelden we een geestelijke boodschap met de familie. En alles ging goed. Dus wij wilden weer vertrekken en de vader zei: 'Good luck with saving the world again' en ik wilde gewoon grappig zijn en vertelde dat het beter zal gaan met een cape. Voor ik het wist was hun jongste zoon er vandoor gerend en kwam terug met een cape! :D Dus ik moest het dragen en we hebben daar een foto van gemaakt met mijn meest heldhaftige gezichtsuitdrukking! (zie foto). Ik kon die kans niet laten schieten :P 
Verder hadden we ook een andere afspraak waar de moeder van het gezin aan het onderwijzen was. Ze heeft 6 kinderen in totaal en ze zijn nogal druk. Dus die rennen/gieren/brullen overal en vereisen nogal wat aandacht. Dus ik ze dan maar proberen af te leiden en Elder Vause met een jonge man die we meenamen dan maar de les laten geven. Het ging goed, zij hadden een geestelijke ervaring en de kids waren op mij gefocused, alleen ik kwam er met schrammen van af... als in gezichtsverf in mijn gezicht. Nja, het belandde op de juiste plaats, dat was een bonus. Maar zie de foto voor het resultaat wat er op mijn gezicht terecht kwam :P Ik eindigde als een levend kunstwerk. Het was eigenlijk wel grappig en het kwam er gelukkig vanaf met water :) Maar zulke dingen gebeuren niet als een dagelijkse routine.

Dat was het hierzo van het Amerikaanse continent. Succes met alles wat jullie doen en ik hou van jullie! Liefs,

Martijn


en dan hier snel een foto van het week op dit moment. Het begint te sneeuwen!! :D alleen mijn collega is er niet al te blij mee. Het is niet echt arizona-weer voor hem. We zien wel of hij het gaat overleven :P




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen